نيّت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم مطابق نيّت هاى خود محشور مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال نه به قيافه هاى شما نگاه مى كند، نه به حسب و نسب شما و نه به دارايى هايتان، بلكه به دل هاى شما مى نگرد. پس هر كه دلى پاك و شايسته داشته باشد، خداوند بر او مهربانى و رحم مى كند.

امام على عليه السلام : كردارها، ثمره نيّت ها هستند.

امام على عليه السلام : قدر هر كس به قدر همّت اوست و عملش به قدر نيّت او.

امام على عليه السلام : كسى را كه نيّت [درست ]نباشد، عمل نباشد.

امام على عليه السلام ـ در سفارش به فرزند بزرگوارش حسن عليه السلام ـ فرمود : و بر آن شدم تا تو را اين چنين ادب آموزم؛ زيرا كه تو روى به زندگى دارى و جوانى نو خاسته اى كه نيّت و ذهنى سالم و روانى صاف و بى آلايش دارى.

امام زين العابدين عليه السلام : عمل جز به نيّت نيست.

امام صادق عليه السلام : هيچ بدنى در انجام آنچه نيّتِ بر آن قوى باشد، ناتوان نيست.

الكافى : امام صادق عليه السلام فرمود : دوزخيان در حقيقت بدان سبب در آتش جاويدان مى شوند كه نيّت آنها در دنيا اين بوده كه اگر در آن جاويدان باشند براى هميشه خدا را نافرمانى كنند و بهشتيان در حقيقت بدان سبب در بهشت جاويدان مى مانند كه نيّت آنها در دنيا اين بوده كه اگر در آن باقى بمانند براى ابد خدا را اطاعت كنند. پس جاودانگى هر دو گروه به سبب نيّت هاست. حضرت سپس آيه «بگو : هر كس فراخور خويش عمل مى كند» را تلاوت كرد و فرمود: يعنى بر پايه نيّت خود.

وسائل الشيعة : امام صادق عليه السلام فرمود: نيّت برتر از عمل است. بدانيد كه نيّت همان عمل است . . سپس آيه «بگو : هر كس فراخور خود ، عمل مى كند» را قرائت كرد، [و فرمود: ]يعنى بر پايه نيّت خود.

امام صادق عليه السلام : خداوند در روز قيامت مردم را مطابق نيّت هايشان محشور مى كند.

تفسير القمّى ـ درباره آيه «بگو : هر كس فراخور خويش عمل مى كند» ـ : يعنى بر پايه نيّت خود. «پس خداى شما بهتر مى داند كه چه كسى رهيافته تر است». پدرم از جعفر بن ابراهيم از ابو الحسن الرضا عليه السلام برايم حديث كرد كه آن حضرت فرمود: چون روز قيامت شود، مؤمن در پيشگاه خداوند بايستد و كار حسابرسى او را خداوند خود به عهده گيرد و اعمالش را به او نشان دهد. مؤمن در كار نامه خود مى نگرد و اولين چيزى كه مى بيند گناهان خود است. با مشاهده آنها رنگش بر مى گردد و بدنش به لرزه مى افتد و در جانش وحشت مى نشيند. سپس خوبى هايش را مى بيند و از مشاهده آنها چشمش روشن و جانش مسرور و روحش شاد مى شود و آنگاه به ثوابى كه خداوند ارزانيش فرموده مى نگرد و شاديش افزون مى شود
سپس خداوند به فرشتگان مى فرمايد: كار نامه اى را بياوريد كه در آن اعمال نا كرده آنهاست! حضرت فرمود: مؤمنان آن كار نامه را مى خوانند و آنگاه مى گويند: به عزّتت سوگند كه تو خود مى دانى ما هيچ يك از اين كارها را انجام نداده ايم! خداوند فرمايد: راست مى گوييد، اما شما نيّت انجام آنها را داشتيد و ما آن كارها را برايتان نوشتيم. آنگاه پاداش آن اعمال به ايشان داده مى شود.