عيسى عليه السلام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنى اسرائيل ششصد پيامبر داشتند كه اولين آنها موسى بود و آخرينشان عيسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين پيامبران بنى اسرائيل، موسى بود و آخرينشان عيسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عدس بخوريد؛ زيرا كه آن با بركت و مقدّس است، دل را نازك مى كند و گريه را زياد مى گرداند. هفتاد پيامبر در آن بركت قرار داده اند كه آخرينشان عيسى بن مريم عليه السلام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوراك عيسى تا زمانى كه به آسمان برده شد، باقلا بود؛ عيسى تا زمانى كه به آسمان برده شد غذايى كه با آتش پخته شده باشد، نخورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى امّ ايمن! مگر نمى دانى كه برادرم عيسى شام را براى صبحانه نگه نمى داشت و صبحانه اى را براى شام؟ از برگ درختان تغذيه مى كرد و از آب باران مى آشاميد، پلاس مى پوشيد و هر جا كه شب مى رسيد بيتوته مى كرد و مى گفت : هر روز، روزى خود را مى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من عيسى بن مريم را ديدم، او مردى بود سفيد پوست و ميان باريك چون شمشير.

عيسى عليه السلام ـ آنگاه كه از او سؤال شد : چه كسى تو را ادب آموخت؟ ـ فرمود : هيچ كس مرا ادب نياموخت. بلكه زشتى جهالت را ديدم و از آن دورى كردم.

عيسى عليه السلام : خدمتكار من دو دست من است و مَركبم دو پاى من و بسترم زمين و بالشم سنگ و گرما بخشم در زمستان آفتابگيرها··· شبم را با تهيدستى به سر مى برم و روزم را با نادارى سپرى مى كنم و با اين حال در روى زمين احدى توانگرتر و بى نيازتر از من وجود ندارد.

امام على عليه السلام ـ در وصف عيسى عليه السلام ـ فرمود : و اگر خواهى، از عيسى بن مريم عليه السلام برايت بگويم؛ او سنگ را بالش خود مى كرد و جامه خشن مى پوشيد و نان خشك و گلو آزار مى خورد. خورش او گرسنگى بود و چراغش در شب، ماه و سر پناهش در زمستان، آفتابگيرهاى صبح و عصر و ميوه و سبزيجاتش، علف و گياهانى كه زمين براى چهار پايان مى روياند. نه زنى داشت كه مايه گرفتارى او باشد و نه فرزندى كه اندوهگينش سازد و نه مال و ثروتى كه دل او را به خود مشغول گرداند و نه طمعى كه به خواريش اندازد. مركب او دو پايش بود و خدمتكارش دو دست او!

امام صادق عليه السلام : از داوود تا عيسى بن مريم عليهما السلام چهار صد سال فاصله بود. شريعت عيسى بر پايه دعوت به توحيد و اخلاص و آن چيزى بود كه نوح و ابراهيم و موسى بدان سفارش شدند. انجيل بر وى نازل شد و از او همان پيمانى گرفته شد كه از پيامبران گرفته شد
در انجيل براى او قانون بر پا داشتن نماز همراه با دين و امر به معروف و نهى از منكر و حرام شمردن حرام ها و حلال شمردن حلال ها مقرّر گرديد و در انجيل بر او مواعظ و اَمثال [و مقرّراتى] نازل شد كه در آنها نه قصاص است و نه احكامِ حدود و نه ارث
آنچه در تورات بر موسى نازل شده بود، به صورت سبك و تخفيف يافته بر عيسى نيز نازل گرديد و اين سخن خداوند است كه مى فرمايد عيسى بن مريم به بنى اسرائيل گفت : «پاره اى از آنچه را كه بر شما حرام گرديده، برايتان حلال مى كنم»
عيسى به مؤمنانى كه از او پيروى مى كردند، دستور داد تا به شريعت تورات و انجيل ايمان داشته باشند.

امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند متعال به نقل از عيسى : «و مرا هر جا كه باشم با بركت قرار داد» ـ فرمود : يعنى پر سود و منفعت.

امام رضا عليه السلام : نقش انگشترى عيسى عليه السلام اين دو جمله بود كه آنها را از انجيل برگرفته بود : خوشا به حال بنده اى كه موجب ياد خدا شود و واى به حال بنده اى كه باعث فراموشى خدا گردد.