ترغيب به عافيت خواستن از خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ چون شنيد مردى از خداوند طلب صبر مى كند ـ فرمود : از خدا بلا خواستى، عافيت هم بخواه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آرزوى رويارويى با دشمن را نكنيد و از خداوند عافيت مسألت كنيد. اما هر گاه با دشمنان رو در رو شديد پايدارى ورزيد و خدا را بسيار ياد كنيد و اگر دشمنان جار و جنجال و فرياد سر دادند، شما سكوت اختيار كنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رو به رو شدن با دشمن را آرزو مكنيد و از خداوند عافيت و آسايش طلب نماييد؛ زيرا شما نمى دانيد كه از دشمنان چه گرفتاريهايى خواهيد ديد. اما هرگاه با آنان رو به رو شديد بگوييد: بار خدايا! اى پروردگار ما و آنان و اى كسى كه زمام اختيار ما و آنها در دست توست. اين تويى كه آنان را دچار سستى و شكست مى كنى. سپس، روى زمين بنشينيد و اگر شما را در ميان گرفتند برخيزيد و تكبير بگوييد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند چيزى خواسته نشده است كه نزد او محبوبتر از عافيت باشد.

الدرّ المنثور : ـ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در پاسخ به اين سؤال كه بهترين دعا چيست ـ فرمود : اين كه از پروردگارت بخشايش و عافيت در دنيا و آخرت را طلب كنى. روز دوم همان پرسنده آمد و پرسيد: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! بهترين دعا چيست؟ فرمود: اين كه از پروردگارت بخشايش و عافيت در دين و دنيا و آخرت طلب كنى. روز سوّم مجددا آمد و پرسيد: اى رسول خدا! بهترين دعا چيست؟ فرمود: اين كه از پروردگارت بخشايش و عافيت بخواهى. روز چهارم آمد و پرسيد: اى رسول خدا! بهترين دعا چيست؟ حضرت فرمود: اين كه از پروردگارت بخشايش و عافيت در دنيا و آخرت را بخواهى؛ زيرا اگر بخشايش و عافيت در دنيا به تو داده شود و در آخرت نيز اين دو عطايت گردد، بي گمان رستگار شده اى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند عافيت طلب كنيد؛ زيرا بعد از [نعمت] يقين، نعمتى بهتر از عافيت به كسى داده نشده است.

كنز العمّال : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خطاب به مردى كه از شدت لاغرى مانند جوجه پر كنده اى شده بود فرمود : آيا از خدا چيزى خواسته اى؟ عرض كرد: من در دعا مى گفته ام: بار خدايا! كيفرى كه در آخرت مى خواهى به من بدهى، در همين دنيا بده. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: چرا نگفتى: «بار خدايا! در دنيا و در آخرت به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش نگهمان دار»؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله براى بهبودى آن مرد دعا كرد و خداوند او را شفا داد.

الدعوات : روايت شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر بيمارى وارد شد و حالش را پرسيد او گفت: نماز مغرب براى ما خواندى و سوره قارعه را در آن تلاوت كردى؛ من گفتم: خدايا، اگر من گناهى نزد تو دارم كه مى خواهى مرا بدان در آخرت عذاب كنى، آن را در همين دنيا جلو بينداز؛ پس اينگونه كه مى بينى گرفتار شدم. حضرت فرمود: بد حرفى زدى. چرا نگفتى: «اى پروردگار ما! ما را در دنيا و در آخرت نيكى عطا فرما و از عذاب آتش نگهمان دار»؟ سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله براى سلامتى آن مرد دعا كرد و او بهبود يافت.

امام زين العابدين عليه السلام ـ آنگاه كه مردى را در حال طواف ديد كه مى گويد: بار خدايا! به من صبر عطا فرما! و دستى به شانه او زد ـ فرمود : بلا مى طلبى؟ بگو: بار خدايا! به من عافيت و شكر بر عافيت عطا فرما.

امام صادق عليه السلام : از خداوند بخشش و عافيت مسألت كنيد؛ زيرا شما مرد رنج و بلا نيستيد. پيش از شما افرادى از بنى اسرائيل بودند كه با ارّه شقّه شدند تا كفر بورزند، امّا كفر نورزيدند.

امام رضا عليه السلام : يوسف عليه السلام در زندان به درگاه خدا شِكوه كرد و گفت: بار خدايا! به چه سبب سزاوار زندان شدم؟ خداوند به او وحى فرمود كه: تو خود زندان را انتخاب كردى؛ آن گاه كه گفتى: «پروردگار من! زندان را خوشتر دارم از آنچه مرا به سوى آن فرا مى خوانند.» چرا نگفتى: عافيت را خوشتر دارم از آنچه مرا به سوى آن فرامى خوانند؟