پيامدهاى نا شكيبى كردن

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ فيما كَتَبَ إلى بَعضِ أصحابِهِ يُعَزِّيهِ بابنِهِ ـ : أمّا بعدُ ، فَعَظَّمَ اللّه ُ جَلَّ اسمُهُ لكَ الأجرَ و ألهَمَكَ الصَّبرَ ··· فلا تَجمَعَنَّ أن يُحبِطَ جَزَعُكَ أجرَكَ ، و أن تَندَمَ غَدا على ثَوابِ مُصِيبَتِكَ ؛ و إنّكَ لو قَدِمتَ على ثَوابِها عَلِمتَ أنّ المُصيبَةَ قد قَصُرَتْ عَنها ، و اعلَمْ أنَّ الجَزَعَ لا يَرُدُّ فائتا ، و لا يَدفَعُ حُزنٌ قَضاءً ، فَلْيُذهِب أسَفَكَ ما هُو نازِلٌ بكَ مَكانَ ابنِكَ ، و السلامُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به يكى از اصحاب خود در مرگ فرزندش ، چنين تسليت نوشت ـ : اما بعد ، خداوند، جل اسمه، اجر تو را زياد گرداند و شكيبايى عطايت فرمايد . . . مبادا نا شكيبى تو اجرت را از بين ببرد ، و فردا [ى قيامت ]براى از دست دادن ثوابِ مصيبتت پشيمان شوى . اگر ثواب آن را مى ديدى ، در مى يافتى كه آن مصيبت در برابرش ناچيز است . بدان كه بيتابى كردن ، آنچه را از دست رفته باز نمى گرداند و هيچ اندوهى قضاى الهى را دفع نمى كند . پس آنچه به جاى فرزندت به تو داده مى شود ، سزاست كه اندوه تو را بِبَرد . و السلام .

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ للأشعَثِ بن قيسٍ لَمّا عَزّاهُ بابنٍ لَهُ ـ : يا أشعَثُ إن تَحزَنْ على ابنِكَ فَقدِ استَحَقَّتْ مِنكَ ذلكَ الرَّحِمُ ، و إن تَصبِرْ ففِي اللّه ِ مِن كُلِّ مُصيبَةٍ خَلَفٌ ، يا أشعَثُ إن صَبَرتَ جَرَى علَيكَ القَدَرُ و أنتَ مَأجُورٌ ، و إن جَزِعتَ جَرَى علَيكَ القَدَرُ و أنتَ مَأزُورٌ . يا أشعَثُ ، ابنُكَ سَرَّكَ و هُو بَلاءٌ و فِتنَةٌ ، و حَزَنَكَ و هُو ثَوابٌ و رَحمَةٌ .

امام على عليه السلام ـ در دلدارى به اشعث بن قيس در مرگ فرزندش ـ فرمود : اى اشعث! اگر براى از دست دادن فرزندت اندوهگين باشى ؛ البتّه حق پدرى را به جا آورده اى و اگر صبر كنى، خدا هر مصيبتى را عوض مى دهد . اى اشعث! اگر صبر كنى ، قضا و قدر الهى بر تو جارى گشته و اجر بُرده اى و اگر بيتابى ورزى ، باز هم قضا و قدر بر تو جارى شده و تو گناه كرده اى . اى اشعث! آمدن فرزندت كه مايه آزمايش و گرفتارى است تو را شاد كرد و رفتنش كه مايه ثواب و رحمت [براى توست ]اندوهگينت ساخت .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنّكَ إن صَبَرتَ جَرَت علَيكَ المَقادِيرُ و أنتَ مَأجُورٌ ، و إن جَزِعتَ جَرَت علَيكَ المَقادِيرُ و أنتَ مَأزُورٌ .

امام على عليه السلام : اگر شكيبايى كنى ، مقدّرات الهى بر تو جارى مى شود و مأجور خواهى بود و اگر نا شكيبى كنى ، بازهم مقدّرات خداوند بر تو جارى مى شود اما تو گناهكار خواهى بود .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن صَبَرَ صَبْرَ الأحرارِ ، و إلاّ سَلا سُلُوَّ الأغمارِ .

امام على عليه السلام : هر كه چون آزادگان صبر كند [زهى سعادت ]و گر نه ، مانند جاهلان نا آزموده كار، مصيبت را فراموش خواهد كرد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إن صَبَرتَ صَبرَ الأكارِمِ ، و إلاّ سَلَوتَ سُلُوَّ البَهائمِ .

امام على عليه السلام : اگر همچون بزرگواران صبر كنى [چه بهتر] و گر نه همچون ستوران [رنج را] فراموش خواهى كرد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن لَم يُنْجِهِ الصَّبرُ أهلَكَهُ الجَزَعُ .

امام على عليه السلام : هركه را شكيبايى نرهاند ، نا شكيبى هلاكش گرداند .

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن صَبَرَ و استَرجَعَ و حَمِدَ اللّه َ عندَ المُصيبَةِ ، فقد رَضِيَ بما صَنَعَ اللّه ُ ، و وَقَعَ أجرُهُ عَلَى اللّه ِ ، و مَن لَم يَفعَلْ ذلكَ جَرَى علَيهِ القَضاءُ و هُو ذَمِيمٌ ، و أحبَطَ اللّه ُ أجرَهُ .

امام باقر عليه السلام : كسى كه در هنگام مصيبت شكيبايى كند و اِنا للّه و اِنّا اِلَيه راجعُون بر زبان آورد و خدا را حمد و سپاس گويد ، بى گمان به آنچه خدا كرده رضايت داده است و اجرش با خداست و هركه چنين نكند ، بازهم قضاى الهى بر او جارى شود ، در حالى كه نكوهيده باشد و خداوند اجرش را از بين ببرد .

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اتَّقُوا اللّه َ و اصبِرُوا ؛ فإنّهُ مَن لَم يَصبِرْ أهلَكَهُ الجَزَعُ ، و إنّما هَلاكُهُ في الجَزَعِ أنّه إذا جَزِعَ لَم يُؤجَرْ .

امام صادق عليه السلام : از خدا بترسيد و شكيبا باشيد ؛ زيرا هركه شكيبايى نكند ، نا شكيبى كردن او را به هلاكت افكند و به هلاكت افتادن او بر اثر بى تابى، به اين معناست كه اگر نا شكيبى كند ، اجر نمى بيند .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : قِلَّةُ الصَّبرِ فَضيحَةٌ .

امام صادق عليه السلام : كم صبرى ، رسوايى به بار مى آورد .

نمایش منبع

الكافي عن سماعَةِ بنِ مِهرانَ عن الإمامِ الكاظمِ عليه السلام : قالَ لي : ما حَبَسَكَ عَنِ الحَجِّ ؟ قالَ : قلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، وَقَعَ عَلَيَّ دَينٌ كثيرٌ ، و ذَهَبَ مالِي ، و دَينِيَ الذي قد لَزِمَني هُو أعظَمُ مِن ذَهابِ مالي ، فَلولا أنَّ رجُلاً مِن أصحابِنا أخرَجَني ما قَدَرتُ أن أخرُجَ
فقالَ لي : إن تَصبِرْ تَغتَبِطْ ، و إلاّ تَصبِرْ يُنفِذِ اللّه ُ مَقادِيرَهُ راضِيا كُنتَ أم كارِها .

الكافى ـ به نقل از سماعة بن مهران ـ : امام كاظم عليه السلام فرمود : چه چيز مانع حج رفتن تو شده است؟ عرض كردم : قربانت گردم ، بدهى زيادى پيدا كرده ام و مالم نيز از دست رفته است ، اما بدهكاريى كه به گردنم هست، سخت تر از تلف شدن مالم مى باشد و اگر يكى از دوستانمان [با تأمين مخارج حجّم] مرا راه نمى اندخت قادر به آمدن نبودم . حضرت به من فرمود : اگر شكيبايى كنى ، نكو حال خواهى شد و اگر شكيبايى نكنى ، خداوند مقدّرات خود را جارى مى كند ، چه تو راضى باشى و چه ناراضى .

نمایش منبع