حديث و آيات: پيامدهاى نا شكيبى كردن

الكافي عن سماعَةِ بنِ مِهرانَ عن الإمامِ الكاظمِ عليه السلام : قالَ لي : ما حَبَسَكَ عَنِ الحَجِّ ؟ قالَ : قلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، وَقَعَ عَلَيَّ دَينٌ كثيرٌ ، و ذَهَبَ مالِي ، و دَينِيَ الذي قد لَزِمَني هُو أعظَمُ مِن ذَهابِ مالي ، فَلولا أنَّ رجُلاً مِن أصحابِنا أخرَجَني ما قَدَرتُ أن أخرُجَ
فقالَ لي : إن تَصبِرْ تَغتَبِطْ ، و إلاّ تَصبِرْ يُنفِذِ اللّه ُ مَقادِيرَهُ راضِيا كُنتَ أم كارِها .

الكافى ـ به نقل از سماعة بن مهران ـ : امام كاظم عليه السلام فرمود : چه چيز مانع حج رفتن تو شده است؟ عرض كردم : قربانت گردم ، بدهى زيادى پيدا كرده ام و مالم نيز از دست رفته است ، اما بدهكاريى كه به گردنم هست، سخت تر از تلف شدن مالم مى باشد و اگر يكى از دوستانمان [با تأمين مخارج حجّم] مرا راه نمى اندخت قادر به آمدن نبودم . حضرت به من فرمود : اگر شكيبايى كنى ، نكو حال خواهى شد و اگر شكيبايى نكنى ، خداوند مقدّرات خود را جارى مى كند ، چه تو راضى باشى و چه ناراضى .

نمایش منبع

بازگشت به : پيامدهاى نا شكيبى كردن