شكّ

الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «أمّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزادَتهُم رِجْسا إلى رِجْسِهِم» . ـ : شَكّا إلى شَكِّهِم .

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه: «اما كسانى كه در دلهايشان بيمارى است پليدى بر پليديشان بيفزود» ـ فرمود : يعنى شكّى بر شكّ آن ها [بيفزود] .

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ» ـ : الرِّجسُ هُو الشَّكُّ ، و اللّه ِ لا نَشُكُّ في رَبِّنا أبدا .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «مى خواهد آلودگى را از شما بزدايد» ـ فرمود : [مراد از ]آلودگى همان شكّ است . به خدا سوگند كه ما هرگز درباره پروردگار خود شكّ نمى كنيم .

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «الذينَ آمَنوا و لَم يَلْبِسُوا إيمانَهُم بِظُلْمٍ» . ـ : بِشَكٍّ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را به ستم نياميختند» ـ فرمود : يعنى به شكّ [آلوده نساختند] .

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «كذلكَ يَجْعَلُ اللّه ُ الرِّجْسَ على الذينَ لا يُؤْمِنُونَ» . ـ : هُو الشَّكُّ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «اين چنين خداوند پليدى را براى كسانى كه ايمان نمى آورند قرار مى دهد» ـ فرمود : منظور ، شكّ است .

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ في قولهِ تعالى : «و ما وَجَدْنا لِأكْثَرِهِم مِنْ عَهْدٍ» . ـ : نَزَلَت في الشّاكِّ .

امام كاظم عليه السلام ـ درباره آيه: «و در بيشتر آنان وفاى به عهد را نيافتيم» ـ فرمود : اين آيه درباره شكّ كننده نازل شده است .

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أهلَكُ شَيءٍ الشَّكُّ و الارتِيابُ ، وَ أملَكُ شَيءٍ الوَرَعُ و الاجتِنابُ .

امام على عليه السلام : تباه كننده ترين چيز ، شكّ و ترديد است ؛ نگه دارنده ترين چيز ، پارسايى و دورى كردن است .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : علَيكَ بِلُزُومِ اليَقينِ و تَجَنُّبِ الشَّكِّ ، فلَيسَ للمَرءِ شَيءٌ أهْلَكَ لِدِينِهِ مِن غَلَبَةِ الشَّكِّ على يَقينِهِ .

امام على عليه السلام : بر تو باد ملازمت با يقين و دورى جستن از شكّ ؛ زيرا براى دينِ انسان، چيزى نابود كننده تر از چيره آمدن شكّ بر يقين او نيست .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : يَسِيرُ الشَّكِّ يُفسِدُ اليَقينَ .

امام على عليه السلام : اندكى شكّ ، يقين را تباه مى كند .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لَن يَضِلَّ المَرءُ حتّى يَغلِبَ شَكُّهُ يَقينَهُ .

امام على عليه السلام : انسان هرگز گمراه نشود ، مگر آن گاه كه شكّ او بر يقينش چيره آيد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن أخيَبُ مِمَّن تَعَدَّى اليَقينَ إلَى الشَّكِّ و الحَيرَةِ ؟! .

امام على عليه السلام : كيست نا كام تر از آن كه از يقين [دست كشيد و] به شكّ و حيرت روى آورد ؟!

نمایش منبع

عنه عليه السلام : أعلَمُ الناسِ مَن لَم يُزِلِ الشَّكُّ يَقينَهُ .

امام على عليه السلام : داناترين مردم ، كسى است كه شكّ، يقين او را از بين نبرد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : شَرُّ القُلوبِ الشاكُّ في إيمانِهِ .

امام على عليه السلام : بدترين دلها ، دلى است كه در ايمان خود شكّ كند .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الشَّكُّ كُفرٌ .

امام على عليه السلام : شكّ ، كفر است .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : أ لا تَرَونَ أنّ اللّه َ سبحانَهُ اختَبَرَ الأوَّلِينَ مِن لَدُنْ آدَمَ صلواتُ اللّه ِ علَيهِ إلَى الآخِرِينَ مِن هذا العالَمِ بِأحجارٍ لا تَضُرُّ و لا تَنفَعُ··· و لَو كانَ الأساسُ المَحمولُ علَيها ، و الأحجارُ المَرفوعُ بها ، بينَ زُمُرُّدَةٍ خَضراءَ ، و ياقوتَةٍ حَمراءَ ، و نورٍ و ضِياءٍ، لَخَفَّفَ ذلكَ مُصارَعَةَ الشَّكِّ في الصُّدورِ ، و لَوَضَعَ مُجاهَدَةَ إبليسَ عَنِ القُلوبِ ، و لَنَفى مُعتَلَجَ الرَّيبِ مِنَ الناسِ ، و لكنَّ اللّه َ يَختَبِرُ عِبادَهُ بأنواعِ الشَّدائدِ .

امام على عليه السلام : آيا نمى بينيد كه خداى سبحان همه انسانها را ، از آدم، صلوات اللّه عليه، تا آخرين نفرِ اين عالم ، با سنگهايى بيازمود كه نه زيانى مى رسانند و نه سودى . . . اگر پايه هايى كه خانه (كعبه) بر آن بنا شده و سنگهايى كه با آنها برافراشته گرديده است، از زمرّد سبز و ياقوت سرخ و نور و درخشندگى بود ، هر آينه از كشاكش شكّ در سينه ها مى كاست و كوشش ابليس را از دلها بر مى داشت و از انباشت ترديد و به تلاطم در آمدن آن در [اذهان] مردم جلوگيرى مى كرد ، اما خداوند بندگان خود را با سختيهاى گوناگون مى آزمايد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ثُمّ أسكَنَ سبحانَهُ آدَمَ دارا أرغَدَ فيها عَيشَهُ ، و آمَنَ فيها مَحَلَّتَهُ ، و حَذَّرَهُ إبليسَ و عَداوَتَهُ ، فَاغتَرَّهُ عَدُوُّهُ ؛ نَفاسَةً علَيهِ بدارِ المُقامِ ، و مُرافَقَةِ الأبرارِ ، فَباعَ اليَقينَ بِشَكِّهِ ، و العَزيمَةَ بِوَهْنِهِ .

امام على عليه السلام : سپس ، خداوند سبحان ، آدم را در سرايى جاى داد كه زندگيش را در آن جا فراخ و پر نعمت گردانيد و جايگاهش را در آن سراى ايمن ساخت و او را از ابليس و دشمنيش [نسبت به آدم] بر حذر داشت . پس دشمن آدم (ابليس) از اين كه او را مقيم سراى جاويدان و همنشين نيكوكاران مى ديد حسادت ورزيده آدم را فريفت و در نتيجه ، آدم يقين را به شكّ و عزم و استوارى را به سستى فروخت .

نمایش منبع