حديث و آيات: عوامل اندوه زا

الإمامُ الباقرُ عليه السلام : دَخلَ محمّدٌ بنُ مسلمٍ بنِ شِهابٍ الزُّهريُّ على عليِّ بنِ الحسينِ عليهما السلام و هُو كئيبٌ حَزينٌ ، فقالَ لَهُ زينُ العابدينَ عليه السلام : ما بالُكَ مَغموما ؟ قالَ : غُمومٌ و هُمومٌ تَتَوالى علَيَّ ؛ لِما امتُحِنْتُ بهِ مِن جِهَةِ حُسّادِ نِعمَتي ، و الطّامِعينَ فِيَّ ، و مِمَّنْ أرْجوهُ و مِمَّنْ أحْسَنْتُ إلَيهِ فيُخْلِفُ ظَنّي ، فقالَ لَهُ عليُّ بنُ الحسينِ عليهما السلام : احْفَظْ علَيكَ لِسانَكَ تَمْلِكْ بهِ إخْوانَكَ .

امام باقر عليه السلام : محمّد بن مسلم بن شهاب زهرى، با حالى افسرده و غمگين خدمت على بن الحسين عليهما السلام آمد. امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود : چرا غمگينى؟ عرض كرد : غمها و اندوهها، پياپى بر من وارد مى شوند ؛ زيرا از آنان كه به نعمتهاى من حسادت مى ورزند و چشم طمع به مال من دوخته اند و كسانى كه به آنان اميد دارم و نوميدم مى سازند و كسانى كه به آنان خوبى مى كنم و با من بدى مى كنند، رنج مى برم . على بن الحسين عليه السلام به او فرمود : زبانت را نگه دار، تا برادرانت را از دست ندهى .

نمایش منبع

بازگشت به : عوامل اندوه زا