عوامل اندوه زا

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن نَظرَ إلى ما في أيْدي النّاسِ طالَ حُزنُهُ ، و دامَ أسَفُهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه چشمش به دست مردم باشد، اندوهش دراز و افسوسش پايدار شود .

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : رُبَّ شَهْوةِ ساعةٍ تُورِثُ حُزنا طويلاً .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بسا لذتى كه دمى بپايد اما اندوهى دراز بر جاى گذارد .

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : أنا زَعيمٌ بثَلاثٍ لِمَن أكَبَّ على الدُّنيا : بفَقرٍ لا غَناءَ لَهُ ، و بشُغْلٍ لا فَراغَ لَهُ ، و بهَمٍّ و حُزنٍ لا انْقِطاعَ لَهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به دنيا بچسبد، من سه چيز را براى او قطعى مى دانم : فقرى كه هيچ گاه به بى نيازى نينجامد ، مشغوليتى كه هرگز از آن خلاصى ندارد و غم و اندوهى كه برايش پايانى نيست .

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن غَضِبَ على مَن لا يقدِرُ أنْ يَضُرَّهُ ، طالَ حُزْنُهُ و عَذّبَ نَفْسَهُ .

امام على عليه السلام : هر كه بر كسى خشم گيرد كه توان آسيب رساندن به او را ندارد، اندوهش دراز گردد و خود را عذاب دهد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ما رأيتُ ظالِما أشْبَهَ بمظلومٍ من الحاسِدِ ؟ نَفَسٌ دائمٌ ، و قَلبٌ هائمٌ ، و حُزنٌ لازِمٌ .

امام على عليه السلام : ستمگرى نديدم كه به ستمديده ماننده تر باشد مگر حسود ؟ او جانى خسته دارد و دلى سرگشته و اندوهى پيوسته .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن قَصَّر في العملِ ابْتُلي بالهَمِّ .

امام على عليه السلام : هر كه در عمل كوتاهى كند، به اندوه گرفتار آيد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إيّاكَ و الجَزَعَ ؛ فإنَّهُ يَقْطَعُ الأملَ ، و يُضعِفُ العَملَ ، و يُورِثُ الهَمَّ .

امام على عليه السلام : از بيتابى كردن بپرهيز ؛ كه آن اميد را قطع مى كند و عمل را ضعيف مى گرداند و اندوه مى آورد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَنِ اسْتَشْعَرَ شَعَفَها .مَلأتْ قَلبَهُ أشْجانا ، لَهُنّ رَقْصٌ على سُوَيْداءِ قَلبهِ كرَقيصِ الزُّبدَةِ على أعْراضِ المَدْرَجَةِ ، هَمٌّ يُحزِنُهُ .و هَمٌّ يَشْغَلُهُ ، كذلكَ حتّى يُؤخَذَ بكَظْمِهِ .

امام على عليه السلام : آن كه جامه شيفتگى به دنيا را بر تن كند، دلش پر از غمهايى شود كه بر ميانه دلش برقصند، همچون رقصيدن كف و خاشاك سيلاب، هنگام گذر از پيچ و خم درّه ها . خواهشى [دنيوى ]اندوهگينش مى كند و خواهشى ديگر سرگرمش مى سازد و چنين است تا سر انجام راه نَفَسش مى گيرد [و مى ميرد].

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ عليه السلام : دَخلَ محمّدٌ بنُ مسلمٍ بنِ شِهابٍ الزُّهريُّ على عليِّ بنِ الحسينِ عليهما السلام و هُو كئيبٌ حَزينٌ ، فقالَ لَهُ زينُ العابدينَ عليه السلام : ما بالُكَ مَغموما ؟ قالَ : غُمومٌ و هُمومٌ تَتَوالى علَيَّ ؛ لِما امتُحِنْتُ بهِ مِن جِهَةِ حُسّادِ نِعمَتي ، و الطّامِعينَ فِيَّ ، و مِمَّنْ أرْجوهُ و مِمَّنْ أحْسَنْتُ إلَيهِ فيُخْلِفُ ظَنّي ، فقالَ لَهُ عليُّ بنُ الحسينِ عليهما السلام : احْفَظْ علَيكَ لِسانَكَ تَمْلِكْ بهِ إخْوانَكَ .

امام باقر عليه السلام : محمّد بن مسلم بن شهاب زهرى، با حالى افسرده و غمگين خدمت على بن الحسين عليهما السلام آمد. امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود : چرا غمگينى؟ عرض كرد : غمها و اندوهها، پياپى بر من وارد مى شوند ؛ زيرا از آنان كه به نعمتهاى من حسادت مى ورزند و چشم طمع به مال من دوخته اند و كسانى كه به آنان اميد دارم و نوميدم مى سازند و كسانى كه به آنان خوبى مى كنم و با من بدى مى كنند، رنج مى برم . على بن الحسين عليه السلام به او فرمود : زبانت را نگه دار، تا برادرانت را از دست ندهى .

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : الرَّغْبةُ في الدّنيا تُورِثُ الغَمَّ و الحُزنَ، و الزُّهدُ في الدُّنيا راحةُ القَلبِ و البَدَنِ .

امام صادق عليه السلام : دنيا خواهى، غم و اندوه مى آورد و پشت كردن به دنيا مايه آسايش جان و تن است .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لَمّا نَزلَتْ هذهِ الآيةُ : «لا تَمُدّنَّ عَيْنَيْكَ إلى مَا مَتَّعْنا بِهِ أزْواجَا مِنْهُمْ و لا تَحْزَنْ عَلَيهِمْ و اخْفِضْ جَناحَكَ للمُؤمِنينَ» .قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن لَم يَتَعزَّ بعَزاءِ اللّه ِ تَقَطّعتْ نَفسُهُ على الدُّنيا حَسَراتٍ ، و مَن رمى ببَصَرِهِ إلى ما في يَدِ غَيرهِ كَثُرَ هَمُّهُ و لَم يَشْفِ غَيْظَهُ .

امام صادق عليه السلام : وقتى اين آيه نازل شد : «اگر بعضى از مردان و زنانشان را به چيزى بهره ور ساخته ايم، تو بدان چشم مدوز و غم آن را مخور و در برابر مؤمنان فروتن باش» پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه به دلدارى دادن خدا آرام نگيرد جانش بر دنيا حسرتها خورد و هر كه چشمش به داراييهاى ديگران باشد ، اندوهش بسيار شود و ناراحتيش بهبود نيابد .

نمایش منبع