حديث و آيات: فرمانبَرى از خدا

الأمالي للصدوق عن محمّد بن أبي عمير : حَدَّثَني مَن سَمِعَ أبا عَبدِاللّه ِ الصَّادِقَ عليه السلاميَقولُ : ما أحَبَّ اللّه ُ عز و جل مَن عَصاهُ . ثُمَّ تَمَثَّلَ فَقالَ :

تَعصِي الإِلهَ وأنتَ تُظهِرُ حُبَّهُ هذا مُحالٌ فِي الفِعالِ بَديعُ

لَو كانَ حُبُّكَ صادِقا لَأَطَعتَهُ إنَّ المُحِبَّ لِمَن يُحِبُّ مُطيعُ .

أمالى صدوق ـ به نقل از محمد ابى عُمَير ـ : كسى كه خود از امام صادق عليه السلامشنيده بود ، برايم نقل كرد كه ايشان مى فرمود : «خداوند ، كسى را كه نافرمانى اش كند ، دوست نمى دارد» . آن گاه ، حضرت ، اين شعر را برخواند :

«نافرمانى خدا را مى كنى و باز بدو اظهار دوستى مى نمايى ؟ /
اين ، محال است و از كارهاى شگفت است .

اگر دوستى ات راستين بود ، از او فرمان مى بردى/
زيرا كه دوستدار ، فرمانبر كسى است كه دوستش مى دارد» .

نمایش منبع

بازگشت به : فرمانبَرى از خدا