احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن رُؤيَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله رَبَّهُ ـ : نَعَم رَآهُ بِقَلبِهِ ، فأمّا رَبُّنا جلَّ جَلالُهُ فلا تُدرِكُهُ أبصارُ حَدَقِ النّاظِرينَ ، و لا يُحيطُ بِهِ أسماعُ السّامِعينَ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه آيا پيامبر صلى الله عليه و آله پروردگارش را ديد ـ فرمود : آرى، او را با ديده دلش ديد؛ چرا كه پروردگار ما ـ جلّ جلاله ـ را نگاههاى چشم بينندگان در نمى يابد و گوشهاى شنوندگان بر او احاطه پيدا نمى كند.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012530

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قَد سَألَهُ ابنُ أبي العَوجاءِ : و لِمَ احتَجَبَ عَنهُم و أرسَلَ إلَيهِمُ الرُّسُلَ ؟ ـ : وَيلَكَ ! و كَيفَ احتَجَبَ عَنكَ مَن أراكَ قُدرَتَهُ في نَفسِكَ ؟ ! نَشَّأَكَ و لَم تَكُن ، و كَبَّرَكَ بَعدَ صِغَرِكَ ، و قُوَّتَكَ بَعدَ ضَعفِكَ ··· و ما زالَ يَعُدُّ عَلَيَّ قُدرَتَهُ الّتي هِيَ في نَفسِيَ الّتي لا أدفَعُها حتّى ظَنَنتُ أنَّهُ سيَظهَرُ فيما بَيني و بَينَهُ ! .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ ابن ابى العوجاء كه پرسيد: چرا خود را از مردم در پرده داشت و آن گاه پيامبران را سويشان فرستاد؟ ـ فرمود : واى بر تو! كسى كه قدرتش را در وجود تو نشانت داده چگونه خود را از تو پوشيده داشته است؟ تو را كه نبودى پديد آورد، خُرد بودى بزرگت كرد، ناتوان بودى توانايت گردانيد···
حضرت پيوسته مظاهر قدرت خدا را كه در وجود من است و نمى توانم منكرشان شوم برايم بر مى شمرد تا جايى كه خيال كردم بزودى خداوند ميان من و او ظاهر خواهد شد!

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012549

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن تَفسيرِ «الآخِرِ» في قَولِهِ تَعالى: «هُوَ الأوَّلُ و الآخِرُ» . ـ : إنَّهُ لَيسَ شَيءٌ إلاّ يَبيدُ ، أو يَتغَيّرُ ، أو يَدخُلُهُ الغِيَرُ و الزَّوالُ ، أو يَنتَقِلُ مِن لَونٍ إلى لَونٍ ، و مِن هَيئَةٍ إلى هَيئَةٍ ، و من صِفَةٍ إلى صِفَةٍ ، و مِن زِيادَةٍ إلى نُقصانٍ ، و مِن نُقصانٍ إلى زِيادَةٍ، إلاّ رَبَّ العالَمينَ ؛ فإنَّهُ لَم يَزَلْ و لا يَزالُ واحِدا ، هُوَ الأوَّلُ قَبلَ كُلِّ شَيءٍ ، و هُوَ الآخِرُ عَلى ما لَم يَزَلْ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از «آخر» در آيه «اوست اوّل و آخر» ـ فرمود : هيچ چيز نيست مگر اين كه نابود مى شود يا دگرگون مى گردد يا تغيير و زوال [از خارج] به او راه مى يابد يا از رنگى به رنگى و از شكلى به شكلى و از صفتى به صفتى ديگر در مى آيد و از فزونى به كاستى مى گرايد و از كاستى به فزونى، مگر پروردگار جهانيان كه هميشه بر يك حالت بوده و خواهد بود. او اوّل است و پيش از هر چيز بوده و آخر است به همان گونه كه در ازل بوده است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012566

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ عِلمٌ لا جَهلَ فيهِ ، حَياةٌ لا مَوتَ فيهِ ، نورٌ لا ظُلمَةَ فيهِ .

امام صادق عليه السلام : خداوند علمى است كه هيچ نادانى در او نيست، زندگى اى است كه مرگى با او نيست و روشنايى اى است كه هيچ تاريكى در او نباشد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012573

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن قَولِهِ تَعالى: «فإنَّهُ يَعلَمُ السِّرَّ و أخفى» ـ : السِّرُّ : ما كَتَمتَهُ في نَفسِكَ ، و أخفى : ما خَطَرَ بِبالِكَ ثُمّ اُنسِيتَهُ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «او راز نهان و نهانتر را مى داند» ـ فرمود : راز نهان، آن چيزى است كه تو در درونت پنهان مى كنى و نهانتر، آن چيزى است كه از ذهن و خاطرت گذشته و سپس فراموشش كرده اى.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012583

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن قَولِهِ تَعالى: «يَعلَمُ خائنَةَ الأعيُنِ» . ـ : أ لَم تَرَ إلَى الرَّجُلِ يَنظُرُ إلَى الشَّيءِ و كأنَّهُ لا يَنظُرُ إلَيهِ ، فذلِكَ خائنَةُ الأعيُنِ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از آيه «نگاههاى دزدانه را مى داند» ـ فرمود : آيا نمى بينى كه انسان گاه به چيزى نگاه مى كند و گويى به آن نمى نگرد؟ اين همان نگاههاى دزدانه است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012584

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن عِلمِهِ بِالمَكانِ : أ كانَ قَبلَ تَكوينِهِ أم حِينَهُ و بَعدَهُ ؟ ـ : تَعالَى اللّه ُ ! بَل لَم يَزَلْ عالِما بِالمَكانِ قَبلَ تَكوينِهِ كَعِلمِهِ بِهِ بَعدَ ما كَوَّنَهُ ، و كَذلِكَ عِلمُهُ بِجَميعِ الأشياءِ كعِلمِهِ بِالمَكانِ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه: آيا علم خدا به مكان ، پيش از ايجاد آن بوده يا همزمان با ايجادش يا بعد از آن؟ ـ فرمود : بلند مرتبه است خدا! او پيوسته عالم بوده است و علم او به مكان پيش از ايجاد آن همانند علم اوست به آن بعد از ايجادش. علم او به همه اشياء نيز همچون علم او به مكان است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012590

نمایش منبع

عنه عليه السلام : و العِلمُ ذاتُه و لا مَعلومَ ··· فلَمَّا أحدَثَ الأشياءَ و كانَ المَعلومُ وَقَعَ العِلمُ مِنهُ عَلَى المَعلومِ .

امام صادق عليه السلام : علم ، ذاتى خداست و پيش از آن كه معلومى (متعلق علمى) در كار باشد، عالم بوده است. و چون اشياء را پديد آورد و معلوم موجود شد علم او به معلوم تعلق گرفت.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012591

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن عِلمِ اللّه ِ بِما كانَ و ما هُوَ كائنٌ قَبلَ تَكوينِ السَّماواتِ و الأرضِ ـ : بَلى ، قَبلَ أن يَخلُقَ السَّماواتِ و الأرضَ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا خدا پيش از آفرينش آسمانها و زمين به آنچه بوده و آنچه پديد مى آيد علم داشته است ـ فرمود : آرى، پيش از آن كه آسمانها و زمين را بيافريند [به همه چيز علم داشته است].

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012596

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قد سُئلَ عَن أساسِ الدِّينِ ـ : التَّوحيدُ و العَدلُ . . . أمّا التَّوحيدُ فأن لا تُجَوِّزَ عَلى رَبِّكَ ما جازَ عَلَيكَ ، و أمّا العَدلُ فأن لا تَنسِبَ إلى خالِقِكَ ما لامَكَ عَلَيهِ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از بنياد دين ـ فرمود : بنياد دين توحيد و عدل است. توحيد به اين معناست كه آنچه را درباره خودت روا مى دانى درباره پروردگارت روا نشمارى و معناى عدل اين است كه آنچه را آفريدگارت به سبب آنها تو را نكوهش كرده است، به او نسبت ندهى.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012608

نمایش منبع