امام صادق عليه السلام :هر كس خوشحال مى شود كه بداند خداوند دوستش دارد بايد به فرمانهاى خدا عمل كند و از ما پيروى نمايد. آيا سخن خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش را نشنيده است كه فرمود: «بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را ببخشايد، و خداوند آمرزنده مهربان است».
امام صادق عليه السلام :هرگاه خداوند متعال بنده اى را دوست بدارد، طاعت خود را به او الهام فرمايد، قناعت را پيشه او كند، در دين فقيه و آگاهش گرداند، جانش را با يقين نيرو بخشد، پس به كفاف زندگيش، بسنده كند و جامه عفت بپوشد. و هرگاه خداوند بنده اى را دشمن دارد، مال را محبوب او گرداند، آرزوهايش را دراز كند، دنيا را به دلش اندازد، او را به خواهشهاى نفْسش وا گذارد، پس او بر مركب ستيز بنشيند و بساط فساد را بگسترد و بر بندگان ستم كند.
امام صادق عليه السلام :هر كس مى خواهد بداند كه چه منزلتى نزد خداوند دارد بنگرد كه منزلت خدا نزد او چگونه است؛ زيرا بنده به همان اندازه نزد خدا منزلت دارد كه بنده براى خدا نزد خود منزلت قائل است.
امام صادق عليه السلام :خداوند به موسى عليه السلام وحى فرمود: آن كس كه گمان برد مرا دوست دارد اما چون شب فرا رسد چشم از عبادت من فرو بندد، دروغ مى گويد. مگر نه اين است كه هر دلداده اى دوست دارد با دلدار خود خلوت كند؟! هان! اى پسر عمران، چون شب شود من متوجه دوستداران خود شوم و ديده دلشان را بگشايم و كيفرم را در برابر چشمانشان مجسم كنم و با من گفتگو كنند چنان كه گويى مرا مى بينند و در حضور خودم با من سخن مى گويند.
امام صادق عليه السلام :هرگاه نور محبّت خدا بر درون بنده اى بتابد، او را از هر مشغله ديگرى تهى گرداند. هر يادى جز خدا تاريكى است. دلداده خدا پاكدل ترين مردم براى خدا است و راست گوترين و وفادارترين آنها به عهد و پيمان است.
امام صادق عليه السلام :خردمندان، كسانى هستند كه با انديشه كار كنند تا بر اثر آن، محبّت خدا را به دست آورند ـ تا آن جا كه فرمود ـ : و چون به اين منزلت برسد خواهش و محبّت خود را از آنِ آفريدگارش قرار دهد و هر گاه چنين كند به بزرگترين منزلت دست يابد و پروردگارش را در دل خويش ببيند و ميراث دار حكمت شود، نه از راهى كه حكما يافتند و ميراث بان دانش شود، نه از راهى كه دانشمندان رفتند و صدق را بيابد، نه از راهى كه صدّيقان يافتند. حكيمان حكمت را با خاموشى فراچنگ آورده اند و دانشمندان دانش را با جستجو و صدّيقان با خشوع و عبادت دراز مدّت.
امام صادق عليه السلام :قلم (تقدير) ، محبت خدا را رقم زده است، پس هر كه را خداوند برايش خشنودى [از خويش] را برگزيند گراميش داشته است و هر كه را به ناخشنودى [از خود] گرفتار سازد خوارش كرده است. خشنودى و ناخشنودى دو آفريده خداوندند و خدا آن چه بخواهد بر آفريده خود مى افزايد.
امام صادق عليه السلام :دو مؤمن هرگز با هم ديدار نكنند مگر اين كه آن بهتر است كه برادرش را بيشتر دوست داشته باشد. در حديثى ديگر آمده است: كه رفيق خود را بيشتر دوست داشته باشد.
امام صادق عليه السلام :آنان كه به خاطر خدا يكديگر را دوست بدارند، در روز قيامت بر فراز منبرهايى از نور هستند و نورِ
پيكرها و منبرهايشان همه چيز را روشن كند، به طورى كه با آن نور، شناخته شوند و گفته مى شود: اينان كسانى هستند كه به خاطر خدا يكديگر را دوست مى داشتند.
.jpg "سخن نیکو")
.jpg "دوری از شک")
