احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

امام صادق عليه السلام: پدرم مردى را ديد كه به كعبه آويخته و مى گويد: اللهم صلّ على محمّد. پدرم به او فرمود: اى بنده خدا، آن را ناقص مگو، حقّ ما را ضايع مگردان، بگو: اللهم صلّ على محمّد و اهل بيته.

امام صادق عليه السلام: [همانا ياد كردن از ما ياد كردن از خداست] هرگاه ما ياد شويم، خدا ياد شده است و هرگاه دشمن ما ياد شود، شيطان ياد شده است.

امام صادق عليه السلام: به داود بن سرحان ـ : اى داود، سلام مرا به دوستدارانم برسان و به آنان ابلاغ كن كه من مى گويم: رحمت خدا بر آن بنده اى كه با ديگرى گرد آيد و دو نفرى درباره قضيه ما گفتگو كنند؛ كه در اين حال سومين نفر آنان فرشته اى است كه براى آن دو آمرزش مى طلبد. هيچ دو نفرى گرد هم نيامدند و از ما ياد نكردند مگر اين كه خداوند متعال به وجود آنان بر فرشتگان باليد. پس، هرگاه گرد هم آمديد به ذكر مشغول شويد؛ زيرا گردهمايى و مذاكره شما با يكديگر باعث زنده شدن ما مى شود. بهترين مردم بعد از ما كسى است كه درباره كار ما مذاكره كند و به ياد و نام ما فرا خواند.

امام صادق عليه السلام: برخى از فرشتگان آسمان يكى دو سه نفر [از اهل زمين ]را مى بينند كه مشغول سخن گفتن از فضايل آل محمّد هستند، پس مى گويند: نمى بينيد اين عده را كه با تعداد اندكشان وداشتن دشمنان فراوان، از فضايل آل محمّد صلي الله عليه و آله ياد مى كنند؟! گروه ديگرى از فرشتگان مى گويند: «اين فضل خداست كه آن را به هركه بخواهد عطا مى كند و خدا داراى فضل بسيار است».

امام صادق عليه السلام: هركس به خاطر خونى كه از ما ريخته شده، يا حقّى كه از ما گرفته شده ويا هتك حرمتى كه نسبت به ما يا يكى از شيعيان ما شده باشد قطره اى اشكّ بريزد، خداوند متعال به سبب آن او را يك حقب [هشتاد تا صد سال ]در بهشت جاى دهد.

بكر بن محمّد اَزدى از امام صادق عليه السلام: آيا باهم مى نشينيد و گفتگو مى كنيد؟ عرض كردم، آرى، فدايت شوم. فرمود: من اين گونه مجالس را دوست دارم. پس ياد ما را زنده كنيد؛ كه هركس از ما ياد كند يا در حضور او از ما ياد شود و به اندازه پر مگسى اشكّ از ديدگانش بيرون آيد خداوند گناهان او را بيامرزد حتى اگر بيشتر از كف دريا باشد.

امام صادق عليه السلام: هركس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند چهره اش را بر آتش حرام گرداند.

ابان بن تغلب از امام صادق عليه السلام: نفس كشيدن غمديده از براى ستمى كه بر ما رفته، تسبيح است و اندوه او به خاطر ما عبادت است و پرده پوشى اسرار ما، جهاد در راه خداست. حضرت صادق عليه السلامسپس فرمود: بايد اين حديث را باطلا نوشت.

امام صادق عليه السلام: هركه حقّ (و مقام) ما را بشناسد و دوستمان بدارد بى گمان خداى تبارك و تعالى را دوست داشته است.

امام صادق عليه السلام: محبّت به ما [اهل بيت] را خداوند از خزانه هايى كه زير عرش اوست و مانند خزانه هاى زر و سيم مى باشند، از آسمان فرو مى فرستد و آن را جز به اندازه نفرستد و جز به بهترين آفريدگان عطايش نكند. اين محبّت را ابرى است، همچون ابرهاى باران زا؛ پس هرگاه خداوند بخواهد آن را به بنده اى كه دوستش مى دارد اختصاص دهد به آن ابر فرمان مى دهد و باران محبّت فرو مى ريزد، همچنان كه ابرهاى باران زا مى بارند و اين باران به جنين در شكم مادرش مى رسد.