عنه صلى الله عليه و آله : أوحَى اللّه ُ إلى بَعضِ أنبِيائهِ : قُل لِلذينَ يَتَفَقَّهونَ لِغَيرِ الدِّينِ ، و يَتَعَلَّمونَ لِغَيرِ العَمَلِ ، و يَطلُبونَ الدّنيا لِغَيرِ الآخِرَةِ ، يَلبَسونَ لِلنّاسِ مُسوكَ الكِباشِ و قُلوبُهُم كَقُلوبِ الذِّئابِ ، ألسِنَتُهُم أحلى مِنَ العَسَلِ ، و أعمالُهُم أمَرُّ مِنَ الصَّبرِ : إيّايَ يُخادِعونَ ؟ ! و لاَُتيحَنَّ لَكُم فِتنَةً تَذَرُ الحَكيمَ حَيرانا! .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به يكى از پيامبران خود وحى فرمود: به كسانى كه براى غير دينْ علمِ دين مى آموزند و براى غير عملْ علم مى اندوزند و دنيا را براى غير آخرت مى جويند، در نظر مردم به لباس ميش در مى آيند اما دلهايشان چون دلهاى گرگهاست، زبانشان از عسل شيرين تر است و كردارشان از صبرِ زرد تلختر. به اينان بگو: آيا مرا مى فريبند؟ برايِشان چنان فتنه اى بسازم كه [حتى] شخص حكيم را سرگشته كند.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمَ عِلما مِمّا يُبتَغى بِهِ وَجهُ اللّه ِ لا يَتَعَلَّمُهُ إلاّ لِيُصيبَ بِهِ عَرَضا مِنَ الدّنيا ، لَم يَجِدْ عَرفَ الجَنَّةِ يَومَ القِيامَةِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس علمى را كه بايد براى خدا طلب شود، فقط براى اين بياموزد كه به چيزى از مال دنيا دست يابد، در روز قيامت بوى خوش بهشت را نيابد.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمَ صَرفَ الكَلامِ لِيَسبِيَ بِهِ قُلوبَ النّاسِ لَم يَقبَلِ اللّه ُ مِنهُ يَومَ القِيامَةِ صَرْفا و لا عَدْلاً .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سخنان زيبا و خوش را بياموزد تا به وسيله آنها دلهاى مردم را اسير خود كند، خداوند در روز قيامت از او نه توبه اى پذيرد و نه فديه اى (نه عبادت مستحبى را پذيرد نه واجبى را).
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه خطابه اى ايراد كند، مگر اين كه خداوند بپرسد كه هدفش از ايراد آن چه بوده است.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن قامَ بِخُطبَةٍ لا يَلتَمِسُ بِها إلاّ رِياءً و سُمعَةً أوقَفَهُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ مَوقِفَ رِياءٍ و سُمعَةٍ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس خطابه اى ايراد كند و هدفش از آن خودنمايى و شهرت طلبى باشد، خداوند در روز قيامت او را در ايستگاه ريا و شهرت طلبى نگه دارد.
رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا تَعَلَّموا العِلمَ لِتُماروا بِهِ السُّفَهاءَ ، و تُجادِلوا بِهِ العُلَماءَ ، و لِتَصرِفوا (بهِ) وُجوهَ النّاسِ إلَيكُم ، وَ ابتَغوا بِقَولِكُم ما عِندَ اللّه ِ فإنَّهُ يَدومُ و يَبقى ، و يَنفَدُ ما سِواهُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : علم را براى اين نياموزيد كه با نادانان بستيزيد و با دانايان مجادله كنيد و مردم را به طرف خود بكشانيد. بلكه با سخنان خود آنچه را نزد خداست بجوييد؛ زيرا آن است كه پايدار و باقى مى ماند و جز آن هر چه هست از بين مى رود.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن طَلَبَ العِلمَ لِأربَعٍ دَخَلَ النّارَ : لِيُباهِيَ بِهِ العُلَماءَ ، أو يُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ ، أو لِيَصرِفَ بِهِ وُجوهَ النّاسِ إلَيهِ ، أو يَأخُذَ بِهِ مِنَ الاُمَراءِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس علم را براى چهار چيز فرا گيرد به دوزخ رود: براى فخر فروشى بر علما، يا ستيزه كردن با نادانان، يا جلب توجّه مردم به سوى خود، يا براى اخّاذى از فرمانروايان.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن طَلَبَ العِلمَ لِيُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ ، أو يُكاثِرَ بِهِ العُلَماءَ ، أو يَصرِفَ بِهِ وُجوهَ النّاسِ إلَيهِ ، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقعَدَهُ مِنَ النّارِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كسى علم بياموزد براى اين كه با نادانان بستيزد، يا به علما فضل فروشى كند، يا توجّه مردم را به سوى خود جلب كند، جايگاهش دوزخ باشد.
عنه صلى الله عليه و آله : مَن طَلَبَ العِلمَ لِيُباهِيَ بِهِ العُلَماءَ ، أو يُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ فِي المَجالِسِ ، لَم يَرَحْ رائحَةَ الجَنَّةِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس علم بياموزد براى اين كه بر دانايان فخر فروشد، يا در مجالس با نادانان بحث و جدل كند، بوى بهشت را استشمام نكند.