اولو الامر

امام على عليه السلام : پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله فرمود: شريكان من كسانى هستند كه خداوند آنها را به خود و به من پيوند داد و اين آيه را درباره آنها نازل فرمود: «يا اَيُّهَا الّذينَ آمَنُوا اطيعوا اللّه واَطيعُوا الرَّسُولَ... الآيه» ، پس اگر از اختلاف در امرى ترسيديد آن را به خدا و رسول و اولى الامر ارجاع دهيد. عرض كردم: يا رسول اللّه ! ايشان كيانند؟ فرمود: تو نخستين آنهايى.

امام على عليه السلام ـ هنگام آمدن به كوفه ـ : اى مردم اين شهر! بر شما باد تقواى الهى و فرمانبرى از كسى كه از خدا فرمان مى برد و از خاندان پيامبر شماست، آنها در آن چه از خدا فرمان مى برند به فرمانبرى شما شايسته تر هستند تا كسانى كه دروغ پردازند و مدّعى و در برابر ما قرار دارند، در پرتو برترى ما برترى مى فروشند و ما را انكار مى كنند و با حقّ ما به ستيز برمى خيزند و ما را از آن دور مى دارند. آنها كيفر جنايت خود را چشيده اند و به زودى به سزاى اين تبهكارى (در آخرت) خواهند رسيد.

هشام بن حسّان: حسن بن على پس از بيعت مردم با او در خلافت خطبه خواند و فرمود:... از ما فرمان بريد كه فرمانبرى از ما واجب است، زيرا فرمانبرى از ما به فرمانبرى از خداوند عزّوجل و پيامبر او پيوسته است. خداوند مى فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از خدا اطاعت كنيد و از رسول و اولو الامر خويش فرمان بريد و چون در امرى اختلاف كرديد به خدا و پيامبر رجوع كنيد» ، «و حال آن كه اگر در آن به پيامبر و اولو الامرشان رجوع مى كردند حقيقت امر را از آنان در مى يافتند» .

امام حسين عليه السلام در خطبه خود خطاب به كسانى كه براى محاصره او به كربلا آمده بودند ـ : امّا بعد، اى مردم! اگر شما تقوا در پيش گيريد و حقّ را براى اهلش شناسيد خدا از شما خشنودتر خواهد گشت و ما خاندان محمّد به داشتن ولايت اين امر بر شما شايسته تر هستيم از اين مدّعيانى كه از آن بى بهره اند و در ميان شما به ظلم و تجاوز مى گردند و اگر ما را خوش نمى داريد و اين حقّ را براى ما نمى شناسيد، كه در اين صورت اين نظر شما جز آن چيزى است كه نامه هاى شما به من مى گويد و پيكهاى شما به من گفته اند، پس من از نزد شما برمى گردم.

امام سجاد عليه السلام : ـ در دعا ـ : ... و درود بفرست بار خدايا! بر برگزيده آفريدگانت محمّد و خاندان برگزيده از مردمان پاكت و ما را شنواى ايشان و فرمانبر آنها ـ چنان كه دستور داده اى ـ قرار ده.

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه شريفه «يا اَيُّها الّذينَ آمَنُوا اَطيعُوا اللّه َ وَاَطيعُوا الرَّسُولَ واُولِى الاَْمْرِ مِنْكُم» ـ : مقصود آيه، تنها ما هستيم. خداوند همه مؤمنان را دستور داده تا روز رستاخيز از ما فرمان برند.

ابو بصير: از امام صادق عليه السلام درباره آيه شريفه «اَطيعوا اللّه َ وَاَطيعوا الرَّسُولَ واُولى الاْمرِ منكم» پرسش كردم. حضرت عليه السلامفرمود: اين آيه در حقّ على بن ابى طالب و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است. به ايشان عرض كردم: مردم مى گويند: پس چرا از على و اهل بيت او در كتاب خداوند عزّوجل نامى به ميان نيامده است؟ حضرت عليه السلامفرمود: به آنها بگوييد: بر پيامبر نماز نازل شد در حالى كه سه ركعت و چهار ركعت بودن آن از سوى خداوند مورد تصريح قرار نگرفت و اين پيامبر صلي الله عليه و آله بود كه آن را براى مردم تفسير كرد. نيز زكات بر پيامبر نازل شد و تصريح نشد كه از هر چهل درهم يك درهم زكات بدان تعلّق مى گيرد و پيامبر آن را براى مردم تفسير فرمود و حجّ بر پيامبر نازل شد و گفته نشد هفت بار طواف كنيد و خود پيامبر اين حقيقت را براى آنها باز گفت و آيه: «وَاَطيعوا اللّه واَطيعُوا الرَّسُولَ وَاُولِى الاَْمْرِ منكُمْ» نازل شد كه در حقيقت در حقّ على، حسن و حسين نازل شده است.

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه شريفه «يا اَيُّهَا الّذينَ آمَنُوا اَطيعُوا اللّه َ وَاَطيعوا الرَّسُولَ وَاُولِى الاَْمْرِ مِنْكُمْ» ـ : اولو الامر، همان امامان از اهل بيت عليهم السلامهستند.

ابن ابى يعفور: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم در حالى كه گروهى از اصحابش در خدمت حضرت عليه السلامبودند. ـ او حديثى طولانى را روايت مى كند تا بدين جا مى رسد كه گفت: ـ حضرت عليه السلام به من فرمود: اى پسر ابو يعفور! خداوند عز و جلكسى است كه دستور داده از او و پيامبر و اولى الامرى فرمان برند كه همان اوصياى پيامبر صلي الله عليه و آله هستند. اى پسر ابو يعفور! ما حجّتهاى الهى هستيم در ميان بندگان و گواهان او در ميان خلقش و امينان او در زمينش و خزانه داران دانش او و دعوتگران به سوى راهش كه بدان عمل هم مى كنيم. پس كسى كه از ما فرمان برد از خدا فرمان برده است و كسى كه از ما سر كشد از خدا سر كشيده است.