نمايان شدن پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمّه عليهم السلام براى محتضر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنگريد، كه با چه كسى همسخن مى شويد؛ زيرا هيچ كس نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه يارانش كه به سوى خدا رهسپارند در برابرش مجسّم شوند. اگر خوب باشند به صورتى نيك و خوشايند مجسّم شوند و اگر بد باشند به گونه اى بد و ناخوشايند و هيچ كس نيست كه بميرد، جز اينكه من به هنگام مرگش در برابر او نمايان شوم.

امام على عليه السلام : هر كه مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه كه خوشايند اوست بيابد و هركه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گونه كه ناراحت شود بيابد.

الدعوات ـ به نقل از حارث هَمْدانى ـ : نيمروزى نزد امير مؤمنان عليه السلام رفتم. فرمود : چه چيز تو را بدين جا كشانده است؟ عرض كردم : به خدا قسم كه محبّت به تو. فرمود : اگر راست بگويى، بى گمان در سه جا مرا خواهى ديد : زمانى كه جانت به اين جا رسد ـ و با دست خود به حنجره اش اشاره كرد ـ و هنگام گذشتن از صراط و در كنار حوض [كوثر].

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا مؤمن از جان كندن خود ناراحت مى شود؟ ـ فرمود : نه، به خدا، زمانى كه ملك الموت براى ستاندن جانش مى آيد، او بى تابى مى كند. امّا ملك الموت به او مى گويد : اى دوست خدا! بى تابى مكن؛ زيرا سوگند به آنكه محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت، من از پدر مهربانى كه به بالينت بيايد، با تو خوش رفتارتر و مهربانترم. چشمت را باز كن و بنگر. رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها، عليهم السلام ، در برابرش نمايان مى شوند و به او گفته مى شود : اين رسول خدا و··· رفيقان و همرهان تو هستند··· در اين هنگام، چيزى براى او خوشتر از اين نيست كه جانش ستانده شود و به منادى بپيوندد.

امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه محمّد و على عليهما السلام را ببيند بدان گونه كه شادمان شود و هيچ مشركى نميرد، مگر اينكه آن دو بزرگوار را بدان گونه كه ناراحت شود مشاهده كند.

امام صادق عليه السلام : هيچ كس نيست كه دوستدار ما و دشمن دشمنان ما باشد و بميرد، مگر اينكه [در هنگام مرگش ]رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و حسن و حسين ـ صلوات اللّه عليهم ـ حاضر شوند و اگر دوستدار ما نباشد، آنان را به گونه اى كه ناراحت شود، مشاهده كند. دليل بر اين مطلب، فرموده امير مؤمنان عليه السلام به حارث همدانى است كه :
اى حارث همدانى! هر كس بميرد مرا
رو در رو مى بيند، مؤمن باشد يا منافق.