روايات درباره ستايش فقر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر گنجينه اى است نزد خدا كه به آن گرفتار نمى شود مگر مؤمنى كه خداوند دوستش مى دارد . .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر آزمونى است از سوى خداوند كه كسى را به آن مبتلا نمى كند ، مگر مؤمنى را كه دوستش بدارد .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر مايه افتخار من است .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر مايه افتخار من است و به آن مباهات مى ورزم .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر مايه افتخار من است و با آن بر ديگر پيامبران مباهات مى ورزم .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! از ويژگى هاى مؤمن اين است كه . . . فقر نشانِ او باشد .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ارمغان مؤمن در دنيا ، فقر است .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر براى مؤمن زيبنده تر است از داغ و نشانىِ زيبا بر گونه اسب .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر نزد مردم عيب است و نزد خداى ، در روز رستاخيز ، زيور و آرايه .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقر در دنيا خوارى است و در آخرت ، افتخار .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! مرا فقير بميران ، نه توانگر ؛ و روز قيامت ، مرا در شمار مستمندان برانگيز .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرا دو خوى است كه هر كه آن دو را دوست مى دارد ، مرا هم دوست دارد ؛ و هر كه آن دو را دشمن شمرد ، مرا دشمن شمرده: فقر و جهاد .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مالش اندك باشد و خانوارش پُر شمار و نمازش نيكو ، و از مسلمانان غيبت نكند ، روز رستاخيز چنان با من پيوسته و همراه است كه اين دو [انگشتِ كنار هم ]هستند .

جامع الاخبار : از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيده شد : «فقر چيست؟» فرمود : «گنجينه اى است از گنجينه هاى خداى ـ تعالى ـ »
ديگر بار پرسيده شد : «اى رسول خدا! فقر چيست؟» فرمود: «ارجمندى اى از سوى خداى»
سه باره پرسيده شد: «فقر چيست؟» فرمود: «آن است كه خداوند جز به پيامبر برانگيخته شده به رسالت يا مؤمنى كه نزد خداى ـ تعالى ـ ارجمند است ، عطا نمى فرمايد» .

عيسى عليه السلام : چهار چيز مايه شگفتى اند و جز به شگفتى حفظ نمى شوند : سكوت كه سرآمدِ عبادت است ؛ ياد خدا در هر حال ؛ فروتنى ؛ و دارايىِ كم .

امام على عليه السلام : دوست داشتنِ فقر ، زمينه پرهيزگارى را فراهم مى كند .

امام على عليه السلام : فقر ، آرايه ايمان است .

امام على عليه السلام : فقر همانند شهادت است كه گنجينه اى است نزد خدا و او به هر كه خواهد ، عطايش فرمايد .

امام على عليه السلام : از دست رفتنِ توانگرى ، براى زيركان غنيمت است و نابخردان را مايه حسرت .

امام على عليه السلام : فقر ، مايه راستى و استوارى مؤمن است و او را از حسادت همسايگان ، چاپلوسىِ دوستان ، و چيرگىِ حكمران مى رهانَد .

مستدرك الوسائل از عمّار بن ياسر: در زمين كوفه راه مى سپردم كه حضرت امير المؤمنين على عليه السلام را ديدم كه نشسته و گروهى از مردم گردش را گرفته اند و او آن چه را براى هر انسان راستى و درستى ارمغان مى آورَد ، برمى شمرد . من پرسيدم: «اى امير المؤمنين! آيا دواى گناهان نيز نزد تو يافت مى شود؟» فرمود : «آرى ؛ بنشين» . بر دو زانو نشستم تا مردم از گِردش پراكنده شدند . سپس وى فراپيشِ من آمد و گفت: «دوايى را كه برايت وصف مى كنم ، بستان!» ـ عمّار مى گويد : ـ گفتم: «برگوى اى امير المؤمنين!» فرمود : «بر تو باد به : برگ گياه فقر ، ريشه گياه صبر ، زَقّومِ سخن پوشى ، قطره هاى خرسندى ، قارچِ انديشيدن ، گياه محموده اندوه ؛ و آن را بياشام با اشك ديدگان ؛ و بگذار در ديگ اضطراب و بگذار زير آتشِ جدايى ؛ سپس با غربال شب بيدارى صاف كن و بر آتش بنوش ؛ اين دوا و شفاى تو است ، اى نا تندرست!»

امام صادق عليه السلام : مصيبت ها هديه هاى خداوندند و فقر ، گنجينه اى است نزد خداى .

تحف العقول : فردى به او [= امام جواد عليه السلام ]گفت: «مرا سفارشى كن» . فرمود : «مى پذيرى؟» گفت: «آرى» . فرمود: «بر بالش صبر سر بِنِه ؛ فقر را در آغوش بگير ؛ و شهوت ها را از خود بران!»