بيدار باشِ غافلان

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : الحَذَرَ ، الحَذَرَ ، أيُّها المُستَمِعُ ! و الجِدَّ الجِدَّ أيُّها الغافِلُ ! و لا يُنَبِّئُكَ مِثلُ خَبيرٍ .

امام على عليه السلام : هشدار، هشدار، اى شنونده! بكوش، بكوش، اى بى خبر! كه هيچ كس مانند [منِ ]آگاه، تو را خبردار نمى كند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : اُولي الأبصارِ و الأسماعِ ، و العافيَةِ و المَتاعِ ، هَل مِن مَناصٍ أو خَلاصٍ ، أو مَعاذٍ أو مَلاذٍ ، أو فِرارٍ أو مَحارٍ ، أم لا ؟ ! فأنّى تُؤفَكُونَ ، أم أينَ تُصرَفونَ ، أم بما ذا تَغتَرُّونَ ؟ ! .

امام على عليه السلام : هلا! اى دارندگان چشم هاى بينا و گوشهاى شنوا و اى برخورداران از تندرستى و مال( دنيا)! آيا جاى گريزى، يا راه نجاتى، يا پناهگاهى، يا تكيه گاهى، يا راه فرارى و يا طريق بازگشتى هست يا نيست؟ پس، به كجا باز مى گرديد؟ يا كجا مى رويد؟ يا فريب چه چيز را مى خوريد؟

نمایش منبع

عنه عليه السلام : فاستَدرِكُوا بَقيَّةَ أيّامِكُم ، و اصبِرُوا لَها أنفسَكُم ؛ فإنّها قَليلٌ في كثيرِ الأيّامِ التي تَكونُ مِنكُم فيها الغَفلَةُ و التَّشاغُلُ عَنِ المَوعِظَةِ .

امام على عليه السلام : بقيه عمر خود را دريابيد و جانهاى خود را براى آن شكيبا سازيد؛ زيرا اين چند روزه در مقابل روزهاى بسيارى كه در غفلت و روي گردانى از پند و اندرز گذرانيده ايد اندك است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : أ لَستُم في مَساكِنِ مَن كانَ قَبلَكُم أطوَلَ أعمارا ، و أبقى آثارا ··· ثُمّ ظَعَنُوا عنها بغَيرِ زادٍ مُبَلِّغٍ ، و لا ظَهرٍ قاطِعٍ ، فَهَل بَلَغَكُم أنَّ الدنيا سَخَت لَهُم نَفسا بِفِديَةٍ ··· و هل زَوَّدَتهُم إلاّ السَّغَبَ ··· أ فهذهِ تُؤثِرُونَ ؟ ! .

امام على عليه السلام : آيا شما در منازل همان كسانى نيستيد كه پيش از شما بودند و عمرشان درازتر و آثارشان پاينده تر ··· بود و سپس بى هيچ توشه اى، كه آنها را به مقصد رساند و بى هيچ مركبى كه راه را درنوردد، كوچ كردند؟ آيا شنيده ايد كه دنيا براى [آزادى ]جان آنان فديه اى داده باشد ؟··· و آيا جز گرسنگى، توشه اى به آنان داد ؟ ··· آيا چنين دنيايى را بر مى گزينيد؟

نمایش منبع

عنه عليه السلام : قد غابَ عن قُلوبِكُم ذِكرُ الآجالِ ، و حَضَرَتكُم كَواذِبُ الآمالِ ، فصارَت الدنيا أملَكَ بِكُم مِن الآخِرَةِ ! .

امام على عليه السلام : ياد مرگها از دلهاى شما رخت بربسته است و آرزوهاى دروغين شما را فرا گرفته است و از اين رو، دنيا بيش از آخرت بر شما تسلّط يافته است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ما بالُكُم تَفرَحُونَ باليَسيرِ مِنَ الدنيا تُدرِكُونَهُ ، و لا يَحزُنُكُمُ الكثيرُ منَ الآخِرَةِ تُحرَمُونَهُ ؟ ! و يُقلِقُكُم اليَسيرُ مِنَ الدنيا يَفُوتُكُم ، حتّى يَتَبَيَّنَ ذلكَ في وُجوهِكُم ؟ ! .

امام على عليه السلام : چه شده است كه با دست يافتن به اندكى از دنيا شاد مى شويد و براى از دست دادن نعمت فراوان آخرت اندوهگين نمى شويد؟! و اندك چيز دنيا كه از كفتان مى رود، شما را نگران مى سازد، چندان كه آثار اين نگرانى در چهره هاى شما آشكار مى شود؟! .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : وَيحَ ابنِ آدمَ ما أغفَلَهُ ، و عن رُشدِهِ ما أذهَلَهُ ! .

امام على عليه السلام : واى بر فرزند آدم كه چه غافل است و از رشد (صلاح) سرگشته و گم كرده راه!

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ مِن كلامٍ لَهُ بعدَ تلاوَتِهِ : «ألْهاكُمُ التَّكاثُرُ حَتّى زُرْتُمُ المَقابِرَ» ـ : يا لَهُ مَراما ما أبعَدَهُ ! و زَورا ما أغفَلَهُ ! و خَطَرا ما أفظَعَهُ ! .

امام على عليه السلام ـ بعد از تلاوت آيه «فخر فروشى بر يكديگر شما را به خود مشغول ساخت چندان كه به زيارت گورها رفتيد» ـ فرمود: واى كه چه مقصدِ دورى! و چه زيارت كنندگان غافلى! و چه افتخار كردن زشت و رسوايى!

نمایش منبع

عنه عليه السلام : كيفَ يُراعِي النَبْأةَ مَن أصَمَّتْهُ الصَّيحَةُ ؟ ! .

امام على عليه السلام : آن كه فرياد را نشنيده است، چگونه صداى آهسته را بشنود؟

نمایش منبع

عنه عليه السلام : فَيا لَها حَسرَةً على كُلِّ ذِي غَفلَةٍ أن يكونَ عُمُرُهُ علَيهِ حُجَّةً، و أن تُؤَدِّيَهُ أيّامُهُ إلَى الشَّقوَةِ ! .

امام على عليه السلام : اى دريغ بر هر غافلى كه عمرش بر ضد او حجت باشد و روزهاى عمرش، او را به سوى شور بختى كشانَد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : كَم مِن غافِلٍ يَنسِجُ ثَوبا لِيَلبَسَهُ و إنّما هُو كَفَنُهُ ! و يَبنِي بَيتا لِيَسكُنَهُ و إنّما هو مَوضِعُ قَبرِهِ ! .

امام على عليه السلام : اى بسا غافلى كه پارچه اى مى بافد تا آن را بپوشد، اما كفن او مى شود و خانه اى مى سازد تا در آن بنشيند، اما همان جا قبر او مى شود.

نمایش منبع

بحار الأنوار : ممّا ناجَى اللّه ُ تعالى بهِ موسى عليه السلام : كيفَ يَجِدُ قَومٌ لَذَّةَ العَيشِ لولا التَّمادي فِي الغَفلَةِ ، و الاتِّباعُ للشِّقوَةِ ، و التَّتابُعُ للشَّهوَةِ ، و مِن دونِ هذا يَجزَعُ الصِّدِّيقُونَ ؟ ! .

بحار الأنوار : از جمله نجواهاى خداوند متعال با موسى عليه السلام ، اين بود : اگر فرو رفتن در خواب غفلت و پيمودنِ راه بدبختى و پيروى از شهوات نبود، چگونه عدّه اى مى توانستند لذّت زندگى را بچشند! به خاطر نبودن اين [غفلت ها] در مؤمنان راستين است كه آنان بى تابى مى كنند.

نمایش منبع