نامه اعمال

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : تَجيئونَ يَومَ القِيامَةِ و عَلى أفواهِكُمُ الفِدامُ ، فَأوَّلُ ما يَتَكَلَّمُ مِنَ الإنسانِ فَخِذُهُ و كَفُّهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت با دهانهاى لگام زده مى آييد و نخستين عضوى كه از انسان سخن مى گويد رانِ او و كفِ دست اوست.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : فَلِلّهِ عَزَّ و جلَّ عَلى كُلِّ عَبدٍ رُقَباءُ مِن كُلِّ خَلقِهِ ، و مُعَقِّباتٌ مِن بَينِ يَدَيهِ و مِن خَلفِهِ يَحفَظونَهُ مِن أمرِ اللّه ِ ، و يَحفَظونَ عَلَيهِ ما يَكونُ مِنهُ مِن أعمالِهِ و أقوالِهِ و ألفاظِهِ و ألحاظِهِ ، و البِقاعُ الّتي تَشتَمِلُ عَلَيهِ شُهودُ رَبِّه لَهُ أو عَلَيهِ ، و اللَّيالي و الأيّامُ و الشُّهورُ شُهودُهُ عَلَيهِ أو لَهُ ، و سائرُ عِبادِ اللّه ِ المُؤمِنينَ شُهودُهُ عَلَيهِ أو لَهُ ، و حَفَظَتُهُ الكاتِبونَ أعمالَهُ شُهودٌ لَهُ أو عَلَيهِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عزّ و جلّ را بر هر بنده اى مراقبانى است از همه آفريدگان او و فرشتگانى است كه از پيش رو و پشت سر او به فرمان خدا، وى را نگهدارى مى كنند و [حساب ]كردارها و گفته ها و كلمات و نگاههاى او را نگه مى دارند. جاهايى كه او را در خود مى گيرند، گواهان [پروردگار ]اويند، كه به سود يا زيان وى گواهى مى دهند. شبها و روزها و ماهها، گواهان اويند كه به سود يا زيان او شهادت مى دهند. ساير بندگان مؤمن خدا، گواهان اويند كه به سود يا زيان وى شهادت مى دهند و فرشتگان حافظ او كه اعمالش را مى نويسند، گواهان اويند كه به سود يا زيان او گواهى مى دهند.

نمایش منبع

الترغيب و الترهيب : قَرأَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله هذِه الآيَةَ : «يَومَئذٍ تُحَدِّثُ أخْبارَها» .ـ : أ تَدرونَ ما أخبارُها ؟ قالوا : اللّه ُ و رَسولُه أعلَمُ ، قالَ : فإنَّ أخبارَها أن تَشهَدَ عَلى كُلِّ عَبدٍ و أمَةٍ بِما عَمِلَ عَلى ظَهرِها، تَقولُ : عَمِلَ كَذا و كَذا .

الترغيب و الترهيب : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آيه «امروز زمين خبرهاى خود را باز مى گويد» را تلاوت كرد و فرمود : آيا مى دانيد خبرهاى آن چيست؟ عرض كردند : خدا و رسولش داناترند. حضرت فرمود : خبرهاى آن اين است كه به هر كارى كه هر بنده اى، از مرد و زن، بر روى آن انجام داده است، گواهى مى دهد و مى گويد : او چنين و چنان كرد.

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : اِعلَموا عِبادَ اللّه ِ أنَّ عَلَيكُم رَصَدا مِن أنفُسِكُم ، و عُيونا مِن جَوارِحِكُم ، و حُفّاظَ صِدقٍ يَحفَظونَ أعمالَكُم ، و عَدَدَ أنفاسِكُم ! .

امام على عليه السلام : بدانيد اى بندگان خدا كه ديده بانانى از خود شما و جاسوسانى از اعضاى بدن شما و نگه دارندگان راستگويى كه كردارهاى شما و شمار نفسهايتان را حفظ مى كنند، بر شما گماشته شده اند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنَّ اللّه َ سُبحانَهُ و تَعالى لا يَخفى عَلَيهِ ما العِبادُ مُقتَرِفونَ في لَيلِهِم و نَهارِهِم ، لَطُفَ بِه خُبرا ، و أحاطَ بِه عِلما ، أعضاؤكُم شُهودُهُ ، و جَوارِحُكُم جُنودُهُ ، و ضَمائرُكُم عُيونُهُ ، و خَلَواتُكُم عِيانُهُ .

امام على عليه السلام : آنچه را كه بندگان در شب و روز خود انجام مى دهند بر خداوند پاك و بزرگ پوشيده نيست. به كوچكترين كارشان آگاه و به كردارشان داناست و احاطه دارد. اعضاى بدن شما گواهان اويند و اندامهايتان سپاهيان او و ضميرهايتان جاسوسان او و خلوتهايتان نزد او آشكار است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : خُتِمَ عَلى الأفواهِ فَلا تَكَلَّمُ ، و قَد تَكَلَّمَتِ الأيدي ، و شَهِدَتِ الأرجُلُ ، و نَطَقَتِ الجُلودُ بِما عَمِلوا فَلا يَكتُمونَ اللّه َ حَديثا .

امام على عليه السلام : دهانها مُهر شوند و سخن نگويند و دستها به سخن آيند و پاها گواهى دهند و پوستها آن چه را انجام داده اند، بازگو كنند و هيچ سخنى را براى خدا ناگفته نگذارند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ثُمَّ نَظَمَ تَعالى ما فَرَضَ عَلَى السَّمعِ و البَصَرِ و الفَرجِ في آيَةٍ واحِدَةٍ ، فقالَ : «ما كُنتُم تَستَتِرونَ أن يَشْهَدَ عَلَيكُم سَمعُكُم وَ لا أبْصارُكُم و لا جُلودُكُم و لكنْ ظَنَنْتُم أنَّ اللّه َ لا يَعلَمُ كَثيرا مِمّا تَعمَلونَ» يَعني بِالجُلودِ هاهُنا : الفُروجَ .

امام على عليه السلام : سپس خداوند متعال وظيفه اى را كه بر گوش و چشم و آلت تناسلى مقرّر فرمود، در يك آيه فراهم آورد و فرمود : «از اين كه گوش شما و چشمها و پوستهايتان بر ضدّ شما گواهى دهند چيزى را پنهان نمى داشتيد، بلكه گمان مى كرديد كه خدا بسيارى از كارهايى را كه مى كنيد نمى داند»، مقصود خداوند از پوستها در اين جا آلات تناسلى است.

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قَولِه تَعالى : «وَ كُلَّ إنْسانٍ ألْزَمْناهُ طائرَهُ في عُنُقِه» ـ : يَقولُ : خَيرُهُ و شَرُّهُ مَعَهُ حَيثُ كانَ ، لا يَستَطيعُ فِراقَهُ حَتّى يُعطى كِتابَهُ يَومَ القِيامَةِ بِما عَمِلَ .

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «كردار نيك و بد هر كس به گردن او آويخته شده است» ـ فرمود : هر جا كه باشد نيك و بد او نيز با اوست و نمى تواند از آنها جدا شود،تا آن كه در روز قيامت نامه اعمالش به او داده مى شود.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تَعالى ـ : «اِقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ اليَومَ» ـ : يُذَكَّرُ العَبدُ جَميعَ ما عَمِلَ و ما كُتِبَ عَلَيهِ ؛ كأنَّهُ فَعَلَهُ تِلكَ السّاعَةِ ، فلِذلكَ قالوا : «يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إلاّ أحْصاها» ؟! .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «بخوان نامه ات را امروز تو براى رسيدگى به حسابت بسنده اى» ـ فرمود : تمام كارهايى را كه بنده انجام داده و آنچه براى او نوشته شده است، به او يادآورى مى شود به طورى كه گويى در همان لحظه انجامشان داده است. به همين دليل مى گويند : «واى بر ما! اين چه نامه اى است كه هيچ ريز و درشتى را از قلم نينداخته است».

نمایش منبع

تفسير العيّاشي عن الإمام الصّادقِ عليه السلام : إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ دُفِعَ إلَى الإنسانِ كِتابُه ، ثُمَّ قيلَ لَهُ : اقرَأهُ .[قالَ الرّاوي: ]قُلتُ : فيَعرِفُ ما فيهِ ؟ فقالَ : إنَّهُ يَذكُرُهُ فَما مِن لَحظَةٍ و لا كَلِمَةٍ و لا نَقْلِ قَدَمٍ و لا شَيءٍ فَعَلَهُ إلاّ ذَكَرَهُ ؛ كأنَّهُ فَعَلَهُ تِلكَ السّاعَةَ ، فلِذلكَ قالوا : «يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إلاّ أحْصاها» » .

تفسير العيّاشى : امام صادق عليه السلام فرمود : چون روز قيامت شود كار نامه انسان به او داده مى شود و مى گويند : آن را بخوان. [راوى مى گويد :] عرض كردم: آنچه را در آن كار نامه هست مى شناسد؟ حضرت فرمود : هيچ نگاهى نكرده و هيچ كلمه اى نگفته و هيچ قدمى برنداشته و هيچ كارى انجام نداده باشد، مگر اين كه در آن نامه ذكر شده است و او آنها را به ياد آورد به طورى كه گويى همان لحظه آنها را انجام داده است. به همين دليل مى گويند : «واى بر ما! اين چه نامه اى است كه هيچ ريز و درشتى را از قلم نينداخته است ».

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قَولِهِ تَعالى «وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِـرونَ أنْ يَشْهَـدَ عَلَيْكُـمْ سَمْعُكُـمْ وَ لا أبْصارُكُمْ وَ لا جُلودُكُمْ» ـ : يَعني بِالجُلودِ الفُروجَ و الأفخاذَ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «از اين كه گوش شما و چشمها و پوستهايتان بر ضد شما گواهى دهند، چيزى (گناه) را پنهان نمى داشتيد» ـ فرمود : مقصود خداوند از پوستها، آلات تناسلى و رانها مى باشد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ و قَد سُئلَ عَنِ الرَّجُلِ يُصَلّي نَوافِلَهُ في مَوضِعٍ أو يُفَرِّقُها ـ : لا ، بَل هاهُنا و هاهُنا ؛ فإنَّها تَشهَدُ لَهُ يَومَ القِيامَةِ .

امام صادق عليه السلام ـ هنگامى كه از ايشان سؤال شد : آيا بهتر است انسان نمازهاى مستحبى خود را در يك جا بخواند يا در جاهاى گوناگون ؟ ـ فرمود : اين جا و آن جا بخواند؛ زيرا آنها در روز قيامت به سود او گواهى مى دهند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ما مِن يَومٍ يَأتي عَلى ابنِ آدَمَ إلاّ قالَ ذلكَ اليَومُ : يَا بنَ آدَمَ أنا يَومٌ جَديدٌ ، و أنا عَلَيكَ شَهيدٌ ، فَافعَلْ بي خَيرا وَ اعمَلْ فِيَّ خَيرا أشهَدْ لَكَ يَومَ القِيامَةِ ؛ فإنَّكَ لَن تَراني بَعدَها أبَدا .

امام صادق عليه السلام : هيچ روزى بر فرزند آدم نيايد مگر اين كه آن روز بگويد : اى پسر آدم! من روزى نو هستم و من بر تو گواهم. پس با من خوبى كن و در من كار نيك انجام ده، تا روز قيامت به سود تو گواهى دهم؛ چرا كه ديگر مرا هرگز نخواهى ديد.

نمایش منبع