خدا بى آغاز و انجام است

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لَيسَ لِأوَّلِيَّتِهِ ابتِداءٌ ، وَ لا لِأزَلِيَّتِهِ انقِضاءٌ ، هُوَ الأوَّلُ و لَم يَزَلْ ، و الباقي بِلا أجَلٍ ··· لا يُقالُ لَهُ: «مَتى ؟» و لا يُضرَبُ لَهُ أمَدٌ بِـ «حتّى» ··· قَبلَ كُلِّ غايَةٍ و مُدَّةٍ ، و كُلِّ إحصاءٍ و عِدَّةٍ .

امام على عليه السلام : نه اوّليّت او را آغازى است و نه ابديّتش را پايانى. او نخستين است و پيوسته بوده و ماناست و سرآمدى ندارد··· درباره او نمى توان گفت: «از كى بوده؟» و نمى توان ضرب الاجلى با لفظ «تا» برايش تعيين كرد··· پيش از هر پايان و مدتى و هر شمارش و شمارى بوده است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الحَمدُ للّه ِِ الأوَّلِ فلا شَيءَ قَبلَهُ، و الآخِرِ فَلا شَيءَ بَعدَهُ .

امام على عليه السلام : سپاس و ستايش خداى را كه نخستين است و هيچ چيز پيش از او نبوده و آخرين است و چيزى بعد از او نيست.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الأوّلُ الّذي لا غايَةَ لَهُ فيَنتَهِيَ ، و لا آخِرَ لَهُ فيَنقَضِيَ .

امام على عليه السلام : اوّلى است كه پايانى ندارد، تا به نهايت رسد و او را آخرى نيست كه پايان پذيرد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الحَمدُ للّه ِِ الّذي لَم تَسبِقْ لَهُ حالٌ حالاً ، فيَكونَ أوّلاً قَبلَ أن يَكونَ آخِرا .

امام على عليه السلام : سپاس و ستايش خدا را سزد كه حالى از او بر حال ديگرش پيشى نگرفته است، تا اوّل باشد پيش از آن كه آخر باشد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الحَمدُ للّه ِِ الأوَّلِ قَبلَ كُلِّ أوَّلٍ ، و الآخِرِ بَعدَ كُلِّ آخِرٍ ، و بِأوَّلِيَّتِهِ وَجَبَ أن لا أوَّلَ لَهُ ، و بآخِرِيَّتِهِ وَجَبَ أن لا آخِرَ لَهُ .

امام على عليه السلام : سپاس و ستايش خداى را كه اول است پيش از هر اوّلى و آخر است بعد از هر آخرى و به سبب اول بودنش لازم است كه او را آغازى نباشد و به سبب آخر بودنش واجب است كه او را پايان و آخرى نباشد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لا يَزولُ أبَدا و لَم يَزَلْ ، أوَّلٌ قَبلَ الأشياءِ بِلا أوَّلِيَّةٍ، و آخِرٌ بَعدَ الأشياءِ بِلا نِهايَةٍ .

امام على عليه السلام : هيچ گاه زوال نپذيرد و همواره بوده است؛ پيش از همه چيز بوده بى آن كه او را آغازى باشد و پس از همه چيز هست بى آن كه نهايت و پايانى داشته باشد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ و قَد سَألَهُ رَجُلٌ يَهودِيٌّ: مَتى كانَ رَبُّنا عَزَّ و جلَّ ؟ ـ : يا يَهودِيُّ ، (ما كانَ) لَم يَكُنْ رَبُّنا فكانَ ، و إنَّما يُقالُ : «مَتى كانَ» لِشَيءٍ لَم يَكُنْ فكانَ ، هُوَ كائنٌ بِلا كَينونَةِ كائنٍ لَم يَزَلْ لَيسَ لَهُ قَبلٌ ، هُوَ قَبلَ القَبلِ ، و قَبلَ الغايَةِ ، انقَطَعَتْ عَنهُ الغاياتُ ، فهُوَ غايَةُ كُلِّ غايَةٍ .

امام على عليه السلام ـ در پاسخ به مردى يهودى كه پرسيد: پروردگار عزّ و جلّ ما از كى بوده است؟ ـ فرمود : اى يهودى! چنين نبوده كه پروردگار ما نبوده و سپس بود شده باشد. سؤال «از كى بوده؟» تنها درباره موجودى به كار مى رود كه نبوده و سپس بود شده است. خدا موجود است بى آن كه حادث باشد. همواره بوده و قبل و نقطه آغازى ندارد. پيش از پيش است و پيش از نقطه نهايت [در جانب ازل]. غايت و نقطه پايان به او ختم مى شود، او پايان هر پايانى است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لَم يَتَقَدَّمْهُ وَقتٌ و لا زَمانٌ .

امام على عليه السلام : بر او پيشى نگرفت هيچ وقت و زمانى.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لا تَصحَبُهُ الأوقاتُ ، و لا تَرفِدُهُ الأدَواتُ ، سَبَقَ الأوقاتَ كَونُهُ ، و العَدَمَ وُجودُهُ ، و الابتِداءَ أزَلُهُ ··· مَنَعَتْها «مُنذُ» القِدمَةَ ، و حَمَتْها «قَد» الأزلِيَّةَ .

امام على عليه السلام : زمانها با او همراه نيستند و ابزارها كمك و ياريش نمى رسانند. بودنش بر زمانها پيشى دارد و هستيش بر نيستى و ازلى بودنش بر آغاز داشتن··· ادوات و ابزارها با كلمه «از چه وقت» از مُلك بى آغازى و قِدَم خارج مى شوند و با كلمه «قد» [كه نشانگر ماضى قريب است ]از ازلى بودن محروم مى گردند.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن تَفسيرِ «الآخِرِ» في قَولِهِ تَعالى: «هُوَ الأوَّلُ و الآخِرُ» . ـ : إنَّهُ لَيسَ شَيءٌ إلاّ يَبيدُ ، أو يَتغَيّرُ ، أو يَدخُلُهُ الغِيَرُ و الزَّوالُ ، أو يَنتَقِلُ مِن لَونٍ إلى لَونٍ ، و مِن هَيئَةٍ إلى هَيئَةٍ ، و من صِفَةٍ إلى صِفَةٍ ، و مِن زِيادَةٍ إلى نُقصانٍ ، و مِن نُقصانٍ إلى زِيادَةٍ، إلاّ رَبَّ العالَمينَ ؛ فإنَّهُ لَم يَزَلْ و لا يَزالُ واحِدا ، هُوَ الأوَّلُ قَبلَ كُلِّ شَيءٍ ، و هُوَ الآخِرُ عَلى ما لَم يَزَلْ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از «آخر» در آيه «اوست اوّل و آخر» ـ فرمود : هيچ چيز نيست مگر اين كه نابود مى شود يا دگرگون مى گردد يا تغيير و زوال [از خارج] به او راه مى يابد يا از رنگى به رنگى و از شكلى به شكلى و از صفتى به صفتى ديگر در مى آيد و از فزونى به كاستى مى گرايد و از كاستى به فزونى، مگر پروردگار جهانيان كه هميشه بر يك حالت بوده و خواهد بود. او اوّل است و پيش از هر چيز بوده و آخر است به همان گونه كه در ازل بوده است.

نمایش منبع

الإمامُ الرِّضا عليه السلام : ابتِداؤهُ إيّاهُم دَليلُهُم عَلى أن لا ابتِداءَ لَهُ ، لِعَجزِ كُلِّ مُبتَدَأٍ عَنِ ابتِداءِ غَيرِهِ .

امام رضا عليه السلام : همين كه خداوند آفرينش خلايق را آغاز كرده دليل بر اين است كه خود او را آغازى نيست؛ زيرا هيچ آغاز شده اى [به وسيله ديگرى ]نمى تواند آغازگر غير خود باشد.

نمایش منبع

بحار الأنوار ـ في الدُّعاءِ ـ : أوَّلِيَّتُكَ مِثلُ آخِرِيَّتِكَ ، و آخِرِيَّتُكَ مِثلُ أوَّلِيَّتِكَ .

بحار الأنوار ـ در دعا آمده است ـ : اوّل بودن تو همانند آخر بودنت مى باشد و آخر بودنت مانند اوّل بودنت.

نمایش منبع