فضيلت نماز شب

الامام الصادق عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به على عليه السلام ـ فرمود : بر تو باد نماز شب . حضرت اين جمله را چهار بار تكرار فرمود .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ فرمود : اى على! مؤمن از سه چيز شاد مى شود : ديدار برادران ، افطار كردن روزه، و عبادت آخر شب .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جبرئيل پيوسته مرا به شب زنده دارى سفارش مى كرد ، چندان كه گمان كردم نيكان امّت من جز اندكى از شب را هرگز نخواهند خفت .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، ابراهيم را خليل خود نكرد، مگر از آن رو كه مردم را اطعام مى كرد و شب هنگام كه مردم خفته بودند او به نماز مى ايستاد .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه مرد نيمه شب همسرش را از خواب بيدار كند و هر دو وضو بگيرند و نماز بخوانند ، در شمار مردان و زنانى قلمداد مى شوند كه بسيار به ياد خدايند .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رحمت خدا بر آن مردى باد كه نيمه هاى شب برخيزد و نماز بخواند و همسرش را براى نماز خواندن بيدار كند و اگر بيدار نشد آب به صورتش بپاشد . رحمت خدا بر آن زنى باد كه نيمه هاى شب از خواب برخيزد و نماز بخواند و شوهرش را براى نماز بيدار كند و اگر امتناع كرد به صورتش آب پاشد .

امام على عليه السلام ـ پيوسته ـ مى فرمود : ما خاندانى هستيم كه دستور داريم اطعام كنيم و در گرفتاريها [به مردم ]كمك كنيم و وقتى مردم خفته اند، نماز بگزاريم .

امام باقر عليه السلام : خداوند دوست دارد ··· كسى را كه با نماز، شب زنده دارى كند .

امام باقر و امام صادق عليهما السلام ـ درباره آيه «قطعاً برخاستن شب، رنجش بيشتر و گفتار [در آن هنگام ]استوارتر است» ـ فرمودند : منظور برخاستن در ساعات آخر شب است .

امام صادق عليه السلام ـ نيز درباره همين آيه ـ فرمود : منظور از «و گفتار [در آن هنگام ]استوارتر است» اين است كه فقط براى خدا، نه جز او ، از بستر برخيزد و در پيشگاه او به نماز ايستد .

امام صادق عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ فرموده است : «دارايى و فرزندان، زيور زندگى اين جهانند» [و ]هشت ركعتى كه بنده در آخرِ شب مى خواند ، زيور آخرت است .

امام صادق عليه السلام : شب زنده دارى را فرو مگذار ؛ زيرا مغبون [واقعى ]كسى است كه شب زنده دارى را از دست بدهد .

امام صادق عليه السلام : من نفرت دارم از مردى كه قرآن را خوانده است و نيمه هاى شب از خواب بيدار مى شود ، اما براى نماز بر نمى خيزد، تا آن كه نزديك صبح، و براى نمازش مى شتابد .

امام صادق عليه السلام : شرافت مؤمن در نماز شب اوست ، و عزّت مؤمن در خوددارى او از لطمه زدن به آبروى مردم .

الكافى ـ به نقل از احمد بن عبد العزيز از بعضى از ياران ما ـ : امام كاظم عليه السلام هنگام سر برداشتن از ركعت آخر نماز وَتْر فرمود : «اين جايگاه كسى است كه نيكيهاى او نعمتى است كه تو به او داده اى و او در سپاسگزارى آنها ناتوان است و گناهش بزرگ و بسيار و چيزى جز حمايت و رحمت تو در كف ندارد ؛ زيرا تو در كتاب خود كه بر پيامبر مرسلت صلى الله عليه و آله فرو فرستاده اى فرموده اى : «اندكى از شب را مى خفتند و در سحرگاهان آمرزش مى خواستند» . خفتنم به درازا كشيد و شب زنده داريم دوامى نياورْد و اينك سحر است و من براى گناهم از تو آمرزش مى طلبم، آمرزش طلبىِ كسى كه سود و زيان و مرگ و زندگى و حشر و نشرش به دست او نيست
حضرت صلى الله عليه و آله پس از بيان اين جملات به سجده مى افتاد .

امام رضا عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از تسبيح در آيه «و در بخشى بلند از شب او را به پاكى بستاى» ـ فرمود : منظور نماز شب است .