كسى كه گروگان گناه خويش است

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنَّ أبغَضَ الخَلائقِ إلى اللّه ِ رَجُلانِ : رَجُلٌ وَكَلَهُ اللّه ُ إلى نَفسِهِ فهُو جائرٌ عن قَصْدِ السَّبيلِ ، مَشغوفٌ بكَلامِ بِدعَةٍ ، و دُعاءِ ضَلالَةٍ ، فهُو فِتنَـةٌ لِمَنِ افتَتَنَ بِهِ ، ضالٌّ عن هَدْيِ مَن كانَ قَبلَهُ ، مُضِلٌّ لِمَنِ اقتَدى بهِ في حَياتِهِ و بَعدَ وَفاتِهِ ، حَمّالُ خَطايا غَيرِهِ ، رَهنٌ (رَهِينٌ) بِخَطِيئَتِهِ .

امام على عليه السلام : مبغوضترين مردمان نزد خداوند دو كس اند : كسى كه خداوند او را به خودش وا گذاشته باشد ؛ چنين كسى، از راه راست منحرف شود و به گفته هاى بدعت آميز و دعوتهاى گمراه كننده دل بندد . پس، او سبب فتنه و گمراهى كسانى است كه فريفته او مى شوند ؛ راه راست پيشينيان خود را گم مى كند و كسانى را هم كه در زمان حياتش و پس از مرگش از او پيروى كنند ، گمراه مى سازد ؛ بار گناهان ديگران را به دوش مى كشد و گروگان گناه خويش نيز مى باشد ···

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في ذَمِّ أهلِ البَصرَةِ بَعدَ وَقعَةِ الجَمَلِ ـ : كُنتُم جُندَ المَرأةِ ··· و المُقِيمُ بَينَ أظهُرِكُم مُرتَهَنٌ بذَنبِهِ ، و الشاخِصُ عَنكُم مُتَدارَكٌ برَحمَةٍ مِن رَبِّهِ .

امام على عليه السلام ـ در نكوهش بصريان، پس از جنگ جمل ـ فرمود : شما لشكريان آن زن بوديد . . . هر كس در ميان شما به سر بَرَد گروگانِ گناه خويش است و هر كه از ميان شما بيرون رود، رحمت پروردگارش را
باز يافته باشد .

نمایش منبع