2 ـ ستم

امام على عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ به عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود : به اشراف بنى اسرائيل بگو : . . . من دعاى هيچ يك از شما و هيچ يك از كسانى را كه مظلمه اى به گردن دارند اجابت نمى كنم .

امام صادق عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: سوگند به عزّت و جلالم كه نفرين ستمديده اى را در حقّ ستم كننده بدو اجابت نمى كنم اگر خود نسبت به ديگرى چنان ستمى را روا داشته است .

امام صادق عليه السلام : هر گاه مردى ستم بيند و به نفرين ستمگرِ خود پردازد ، خداوند عزّ و جلّ فرمايد : كس ديگرى هم هست كه مى گويد تو به او ستم كرده اى و تو را نفرين مى كند ؛ اگر مى خواهى نفرين هر دوى شما را مستجاب كنم، و اگر مى خواهى به تأخير اندازم، تا مشمول عفوم شويد .

بحار الأنوار : از جمله اندرزهاى خداوند متعال به عيسى عليه السلام است كه : اى عيسى! به ستمگران بنى اسرائيل بگو : در حالى كه زير پاهاى شما حرام قرار دارد و در خانه هايتان بت ، مرا مخوانيد ؛ زيرا من سوگند خورده ام كه هر كس مرا بخواند پاسخش را بدهم، و پاسخ من به آنان، تا زمانى كه [از محفل دعا] پراكنده شوند ، نفرين كردن بر ايشان است .