ملاك كار، فرجام آن است

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : خَيـرُ الأُمـورِ خَيرُهـا عاقِبَةً .

پيـامبـر خـدا صلى الله عليه و آله : بهتـريـن كـارها، خوش فرجام ترين آنهاست .

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : مِلاكُ العَمَلِ خَواتيمُهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ملاك كار، فرجام آن است .

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : الاُمورُ بتَمامِها ، و الأعْمالُ بخَواتِمِها .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كارها به تمام شدن آنهاست، و اعمال به عاقبت آنها.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ الرّجـلَ لَيعْمَلُ الزَّمَنَ الطّويلَ بعَمَلِ أهْلِ الجَنّةِ ، ثُمّ يُخْتَمُ لَهُ بعَمَلِ أهْلِ النّارِ . و إنَّ الرّجُلَ لَيَعْمَلُ الزَّمَنَ الطّويلَ بعَمَلِ أهْلِ النّارِ ، ثُمَّ يُخْتَمُ عَمَلُهُ بعَمَلِ أهْلِ الجَنّةِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [گاه] آدمى زمانى دراز عمل اهل بهشت را انجام مى دهد، اما سرانجامش به عمل اهل دوزخ ختم مى شود و [گاه ]انسان روزگارى دراز مرتكب اعمال دوزخيان مى شود، اما عاقبتش به عمل بهشتيان مى انجامد.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : إنّ العَبدَ لَيعْمَلُ عَملَ أهْلِ الجَنّةِ فيما يَرى النّاسُ و إنّهُ لَمِنْ أهْلِ النّارِ ، و إنَّهُ لَيعْمَلُ عَمَلَ النّارِ فيما يَرى النّاسُ و إنَّهُ لَمِنْ أهْلِ الجَنّةِ ، و إنَّما الأعْمالُ بالخَواتيمِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا بنده [گاه] عملى مى كند كه در نظر مردم، كار اهل بهشت است، در حالى كه او از دوزخيان است، و [گاه ]كارهايى مى كند كه در نگاه مردم، كار دوزخيان است، در حالى كه او بهشتى است . همانا اعمال به عاقبت آنهاست .

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : لا علَيكُم أنْ تُعْجَبوا بأحَدٍ حتّى تَنْظُروا بما يُخْتَمُ لَهُ ، فإنَّ العامِلَ يَعْمَلُ زَمانا مِن عُمرِهِ أو بُرْهَةً مِن دَهْرِهِ بعَمَلٍ صالحٍ لو ماتَ علَيهِ دَخَلَ الجَنّةَ، ثُمَّ يَتَحَوّلُ فيَعْمَلُ عَمَلاً سَيّئا .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا فرجام كسى بر شما معلوم نشده از [اعمال خوب] او به شگفت نياييد . چه آن كه آدمى [گاه ]زمانى دراز از عمر خود، يا برهه اى از روزگارش را كارهاى شايسته مى كند كه اگر با همان وضع بميرد به بهشت مى رود، اما ناگهان تغيير مى كند و كارهاى ناشايست انجام مى دهد .

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَكْروهٌ تُحمَدُ عاقِبَتُهُ خَيرٌ مِن مَحبوبٍ تُذَمُّ مَغَبّتُهُ .

امام على عليه السلام : كار ناخوشايندى كه فرجام آن پسنديده باشد، بهتر است از كار خوشايندى كه فرجامش نكوهيده باشد .

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنّ حَقيقةَ السّعادَةِ أن يُخْتَمَ للمَرءِ عَمَلُهُ بالسَّعادَةِ ، و إنَّ حَقيقةَ الشَّقاءِ أنْ يُخْتَمَ للمَرْءِ عَمَلُهُ بالشَّقاءِ .

امام على عليه السلام : حقيقت خوشبختى آن است كه عمل انسان به خوشبختى ختم شود، و حقيقت بدبختى آن است كه عمل انسان با بدبختى به سرانجام رسد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الدُّنيا كُلُّها جَهْلٌ إلاّ مَواضِعَ العِلْمِ ، و العِلْمُ كُلُّهُ حُجَّةٌ إلاّ ما عُمِلَ بهِ ، و العَمَلُ كُلُّهُ رِياءٌ إلاّ ما كانَ مُخْلَصا ، و الإخْلاصُ على خَطَرٍ حتّى يَنْظُرَ العَبدُ بما يُخْتَمُ لَهُ .

امام على عليه السلام : دنيا سراسر نادانى است، مگر آن جا كه علم باشد و علم همه اش حجّت [بر ضد عالم ]است، مگر آنچه مورد عمل قرار گيرد و عمل يكسره ريا است، مگر آن چه از روى اخلاص باشد و اخلاص در معرض خطر است، تا بنده بنگرد كه عاقبتش چون است .

نمایش منبع

كنز العمّال : جاءَ عَمرو بنُ جُرْمـوزٍ إلى عليِّ بنِ أبي طالبٍ بسَيفِ الزُّبيرِ ، فأخَذَهُ عليٌّ فنَظَرَ إلَيهِ ، ثُمَّ قالَ : أمَا و اللّه ِ لَرُبَّ كُرْبَةٍ و كَرِيهٍ قَد فَرّجَها صاحِبُ هذا السَّيفِ عَن وَجْهِ رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ! .

كنز العمّال : عمرو بن جُرموز شمشير زبير را نزد على بن ابى طالب آورد . حضرت آن را گرفت و بدان نگاهى كرد و فرمود : به خدا قسم چه بسيار رنج و اندوهها كه صاحب اين شمشير از چهره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زدود [امّا···].

نمایش منبع

معاني الأخبار : قالَ عيسى عليه السلام : إنَّ النّاسَ يقولونَ : إنّ البِناءَ بأساسِهِ و أنا لا أقولُ لَكُم كذلكَ . قالوا : فماذا تقولُ يا رُوحَ اللّه ِ ؟ قالَ : بحَقٍّ أقولُ لَكُم : إنّ آخِرَ حَجَرٍ يَضَعُهُ العامِلُ هُو الأساسُ .

معانى الأخبار : مسيح عليه السلام فرمود: مردم مى گويند : ساختمان به شالوده آن است، اما من به شما چنين نمى گويم . عرض كردند : پس شما چه مى گويى، اى روح اللّه ؟ فرمود : حقيقتى را به شما بگويم : آخرين سنگى كه كارگر مى گذارد، اساس كار است .

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : يُسْلَكُ بالسَّعيدِ طَريقَ الأشْقياءِ حتّى يَقولَ النّاسُ : ما أشْبَهَهُ بِهِم ، بَلْ هُو مِنهُم !ثُمّ يَتَدارَكُهُ السَّعادَةُ . و قَد يُسْلَكُ بالشَّقِيِّ طَريقَ السُّعَداءِ حتّى يَقولَ النّاسُ : ما أشْبَهَهُ بهِم ، بَلْ هُو مِنْهُم ! ثُمّ يَتَدارَكُهُ الشَّقاء . إنّ مَن عَلِمَهُ اللّه ُ تعالى سَعيدا و إنْ لَم يَبْقَ مِن الدُّنيا إلاّ فُواقُ ناقَةٍ خَتَمَ لَهُ بالسَّعادَةِ .

امام صادق عليه السلام : گاه انسان خوشبخت، راه شور بختان را مى پيمايد، چندان كه مردم مى گويند : چقدر او شبيه نگون بختان است، بلكه يكى از آنان است ؛ اما سرانجام، خوشبختى به سراغش مى آيد . و گاه انسان بدبخت [در آغاز ،] راه نيكبختان را مى پويد، تا آن جا كه مردم مى گويند : چقدر او شبيه سعادتمندان است، بلكه از خود آنان است، اما سرانجام، بدبختى، او را فرا مى گيرد. كسى كه علم خدا، بر خوشبختى او تعلّق گرفته است، اگر از عمر دنيا [زمانى] به اندازه فاصله ميان دو شير دوشيدن شتر باقى مانده باشد ، سرانجام خوشبخت مى شود .

نمایش منبع