دستور پيوستن به انقلاب كنندگان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ما خاندانى هستيم كه خداوند آخرت را به جاى دنيا برايمان برگزيد. پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد رو به رو خواهند شد، تا آن كه از مشرقْ زمين مردمى قيام مى كنند با پرچمهاى سياه، كه حق را مى طلبند اما به آنان داده نمى شود، و از اين رو دست به جنگ مى زنند و پيروز مى شوند و آنچه خواسته اند به آنها داده مى شود، ليكن آن را نمى پذيرند، تا به مردى از خاندان من بسپارندش؛ مردى كه همنام من است ··· او فرمانرواى جهان مى شود و دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آن را پر از ظلم و بيداد كرده بودند. هر يك از شما، يا بازماندگان شما كه اين مردمان را درك مى كند به آنان بپيوندد، اگر چه با چهار دست و پا رفتن روى برف باشد ؛ زيرا آن پرچمها، پرچمهاى هدايت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ همچنين ـ فرمود: تا آن كه مردمى از اين جا، از طرف مشرقْ زمين، مى آيند كه پرچمهاى سياه دارند ـ دو يا سه بار ـ حق را مى طلبند اما از دادن حق به آنان خوددارى مى كنند. در نتيجه دست به پيكار مى زنند و پيروز مى شوند. در اين هنگام حق را به آنان مى دهند ، اما ايشان نمى پذيرند، تا آن را به مردى از خاندان من بسپارند. او دنيا را پر از عدل مى كند همچنان كه از ستم آكنده بود. هر كس از شما اين مردمان را درك كند، بايد كه به آنان بپيوندد، حتى اگر براى اين كار ناچار باشد روى برف بخزد؛ كه او مهدى است.

الملاحم و الفتن ـ به نقل از عبد اللّه ـ : در خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه چند جوان قرشى از آن جا گذشتند. رنگ پيامبر دگرگون شد. عرض كرديم: اى پيامبر خدا ! ما در چهره شما حالت ناراحت كننده اى مى بينيم! فرمود: ما خاندانى هستيم كه خداوند آخرت را به جاى دنيا برايمان برگزيد. پس از من، خانواده ام گرفتار بلا و آوارگى و تبعيد خواهند شد تا آن كه مردمى از اين جا ـ با دستش به مشرق اشاره كرد ـ با پرچمهاى سياه قيام كنند كه حق را طلب مى كنند اما به آنان نمى دهند. دوباره حق را مى طلبند اما باز به آنان نمى دهند. پس دست به جنگ و مقاومت مى زنند تا آن كه خواسته آنان را مى دهند اما ايشان نمى پذيرند تا آن را به مردى از خاندان من دهند كه دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آكنده از انحراف و بى عدالتى شده بود. هر كس اين مردم را درك كند، حتى اگر شده با خزيدن بر روى برف، به آنان بپيوندد.

امام باقر عليه السلام :گويا مردمانى را مى بينم كه در خاورْ زمين قيام كرده اند و حق را مى طلبند، اما آن را به آنان نمى دهند. دوباره مى طلبند باز به آنان داده نمى شود . چون چنين مى بينند، شمشيرهاى خود را برمى فرازند. در اين هنگام خواسته شان داده مى شود اما آنها نمى پذيرند تا آن كه بر مى خيزند و آن را تنها به مولاى شما مى دهند، كشتگان آنان شهيدند. بدانيد كه اگر من آن زمان را درك كنم جان خود را براى صاحب اين امر حفظ خواهم كرد.