بيعت

تفسير القمّي:و نَزلَتْ في بَيعةِ الرِّضوانِ : «لقد رضِيَ اللّه ُ عن الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما في قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحا قَرِيبا» و اشْتَرطَ علَيهِم أنْ لا يُنكِروا بعدَ ذلكَ على رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله شيئا يَفعَلُهُ ، و لا يُخالِفوهُ في شيءٍ يأمُرُهُم بهِ ، فقالَ اللّه ُ عزّ و جلّ بعدَ نُزولِ آيةِ الرِّضوانِ : «إنّ الّذينَ يُبايِعونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللّه َ» .

تفسير القمّى :آيه «هر آينه خداوند از مؤمنان آن هنگام كه در زير درخت با تو بيعت كردند خشنود گشت و دانست كه در دلهايشان چه مى گذرد . پس آرامش بر آنان نازل كرد و به فتحى نزديك پاداششان داد» درباره بيعت رضوان (خشنودى) نازل گشت و با بيعت كنندگان شرط كرد كه زان پس از كارهاى پيامبر ايراد نگيرند و از فرمانهاى او سرپيچى نكنند. خداوند عزّ و جلّ پس از نزول آيه رضوان فرمود: «آنان كه با تو بيعت مى كنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مى كنند».

نمایش منبع

صحيح مسلم عن جابر:كُنّا يومَ الحُدَيبِيَةِ ألْفا وأربَعَ مائةٍ ، فَبايَعْناهُ [ صلى الله عليه و آله ]و عُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحتَ الشَّجرةِ و هِي سَمُرةٌ . بايَعْناهُ على أنْ لا نَفِرَّ ، و لَم نُبايِعْهُ على المَوتِ .

صحيح مسلم ـ به نقل از جابر ـ : در روز حديبيّه ، ما هزار و چهارصد نفر بوديم و با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، در حالى كه عمر دست ايشان را گرفته بود، زير درخت سَمُرهبيعت كرديم. با پيامبر بر سر اين موضوع بيعت كرديم كه نگريزيم؛ با او بر سر مرگ بيعت نكرديم.

نمایش منبع

صحيح مسلم عن سَلَمةَ بنِ الأكْوَعِ ـ و قَد سُئل: على أيِّ شَيءٍ بايَعْتُم رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يومَ الحُدَيبِيَةِ ؟ ـ : على المَوتِ .

صحيح مسلم ـ به نقل از سلمة بن اكوع ، در پاسخ به اين پرسش كه در روز حديبيّه با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر سر چه موضوعى بيعت كرديد؟ ـ : بر سر مرگ.

نمایش منبع

كنز العمّال عن سهلَ بنِ سعدٍ:بايَعْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله أنا و أبو ذَرٍّ و عُبادَةُ بنُ الصّامتِ و أبو سعيدٍ الخُدريُّ و محمّدُ بنُ مَسلمةَ و سادِسٌ على أنْ لا تَأخُذَنا في اللّه ِ لَوْمَةُ لائمٍ ، و أمّا السّادِسُ فاسْتَقالَهُ فأقالَهُ .

كنز العمّال ـ به نقل از سهل بن سعد ـ : من و ابوذر و عبادة بن صامت و ابو سعيد خدرى و محمّد بن مسلمه و نفر ششمى با پيامبر صلى الله عليه و آله بر سر اين موضوع بيعت كرديم كه در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى نهراسيم. اما نفر ششم از پيامبر خواست او را از اين بيعت معاف دارد و پيامبر هم او را معاف داشت.

نمایش منبع