مدّعى امامت

الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «وَ يَوْمَ القِيامَةِ تَرَى الّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللّه ِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ»
ـ : مَنْ قالَ: إنّي إمامٌ ، و ليسَ بإمامٍ .

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «در روز قيامت آنهايى را كه به خدا دروغ بسته اند سيه روى مى بينى» ـ فرمود : كسى است كه بگويد: من امام هستم، در حالى كه امام نيست.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :ثَلاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّه ُ يومَ القِيامَةِ و لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ ألِيمٌ : مَنِ ادّعى إمامةً مِنَ اللّه ِ لَيسَتْ لَهُ ، و مَنْ جَحَدَ إماما مِنَ اللّه ِ ، و مَنْ زَعَمَ أنّ لَهُما في الإسلامِ نَصيبا .

امام صادق عليه السلام :سه كس اند كه خداوند در روز قيامت با آنان سخن نمى گويد و بر [صداقت ]آنان مهر تأييد نمى زند، و عذابى دردناك دارند: هر كه به دروغ ادّعاى امامت از جانب خدا كند، و هر كه امامِ از جانب خدا را انكار كند و هر كه بپندارد كه اين دو كس از اسلام بهره اى دارند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام :مَنِ ادّعى الإمامةَ و لَيسَ مِنْ أهلِها فَهُوَ كافِرٌ .

امام صادق صلى الله عليه و آله :هر كه ادّعاى امامت كند در حالى كه شايستگى آن را ندارد، كافر است.

نمایش منبع