215. عقل و تقوا، مكمّل يكديگرند

قرآن كريم:

إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللّه ُ مِنَ الْمُتَّقينَ؛

خداوند، تنها از تقواپيشگان مى پذيرد.

نمایش منبع

پيامبر صلي الله عليه و آله : اَلا اِنَّ خَيْرَ عِبادِ اللّه ِ التَّقىُّ النَّقىُّ الخَفىُّ وَ اِنَّ شَرَّ عِبادِ اللّه ِ المُشارُ اِلَيْهِ بِالاَصابِعِ؛

آگاه باشيد، به درستى كه بهترين بندگان خدا كسى است كه با تقوا، پاك و گمنام باشد و بدترين بندگان خدا كسى است كه انگشت نما باشد.

نمایش منبع

پيامبر صلي الله عليه و آله : كُنْ بِالْعَمَلِ بِالتَّقْوى اَشَدَّ اهتِماما مِنْكَ بِالْعَمَلِ فَاِنَّهُ لا يَقِلُّ عَمَلٌ بِالتَّقْوى، وَ كَيْفَ يَقِلُّ عَمَلٌ يُتَقَـبَّلُ؟! يَقولُ اللّه ُ عَزَّ وَ جَلَّ: «اِنَّما يَتَقَـبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ»؛

در انجام دادن عمل [صالح]، به اين كه عملت آميخته با تقوا باشد، بيشتر اهميت بده تا افزودن بر مقدار عمل؛ چرا كه هيچ عملى، اگر آميخته با تقوا باشد، اندك نيست و چگونه اندك باشد، در حالى كه مقبول [درگاه الهى] واقع شده است؟ خداى عز و جل مى فرمايد: «خداوند، تنها از تقواپيشگان مى پذيرد».

نمایش منبع

امام كاظم عليه السلام: قَليلُ الْعَمَلِ مِنَ الْعاقِلِ مَقبولٌ مُضاعَفٌ، وَ كَثيرُ العَمَلِ مِنْ اَهْلِ الهَوى وَ الجَهْلِ مَرْدودٌ؛

اندكى عمل [صالح] از شخص عاقل، [در پيشگاه الهى] پذيرفته و چند برابر مى شود، در حالى كه اعمال [صالح] بسيار، از مردمان هوسران يا نادان، پذيرفته نمى گردد.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: صِفَتانِ لا يَقْبَلُ اللّه ُ سُبْحانَهُ الاَعْمالَ اِلاّ بِهِما: التُّقى وَ الاِخْلاصُ؛

دو صفت است كه خداوند سبحان، هيچ عملى را مگر همراه با آنها نمى پذيرد: تقوا و اخلاص.

نمایش منبع