191. دو صد گفته، چون نيم كردار نيست

قرآن كريم:

إِذا قيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدوا فِى الأَْرْضِ قالوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحونَ * أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدونَ وَ لكِن لا يَشْعُرونَ؛

هنگامى كه به آنان (منافقان) گفته شود: در زمين فساد نكنيد! مى گويند: ما فقط اصلاح كننده ايم! آگاه باشيد! كه آنان مفسدانند، ولى نمى فهمند.191. دو صد گفته، چون نيم كردار نيست

نمایش منبع

امام على عليه السلام: عَلى لِسانِ الْمُؤْمِنِ نُورٌ يَسْطَعُ وَعلى لِسانِ الْمُنافِقِ شَيْطانٌ يَنْطِقُ؛

بر زبان مؤمن نورى (الهى) است و درخشان و برزبان منافق شيطانى است كه سخن مى گويد.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَ لْمُؤْمِنُ مُنيبٌ مُستَغْفِرٌ تَوَّابٌ، اَلْمُنافِقُ مَكُورٌ مُضِرٌّ مُرتابٌ؛

مؤمن بازگشت كننده به خدا، آمرزش خواه و توبه كننده است و منافق نيرنگباز، زيانبار و شكّاك.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: وَرَعُ الْمُؤْمِنِ يَظهَرُ في عَمَلِهِ، وَرَعُ الْمُنافِقِ لايَظهَرُ إلاّ عَلى لِسانِهِ؛

پرهيزكارى مؤمن در رفتارش آشكار مى شود و پرهيزكارى منافق جز در زبانش ظاهر نمى شود.

نمایش منبع

امام هادى عليه السلام: [اَلْمُؤْمِنُ] يُحْسِنُ وَيَبْكي كَما أَنَّ الْمُنافِقَ يُسيى ءُ وَ يَضْحَكُ؛

مؤمن خوبى مى كند و مى گريد، ولى منافق بدى مى كند و مى خندد.