د ـ خشونت

الكافي عن يونس بن رباط عن الإمام الصادق عليه السلام : قالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : رَحِمَ اللّه ُ مَن أعانَ وَلَدَهُ عَلى بِرِّهِ.
قالَ : قُلتُ : كَيفَ يُعينُهُ عَلى بِرِّهِ؟
قالَ : يَقبَلُ مَيسورَهُ، ويَتَجاوَزُ عَن مَعسورِهِ، ولا يُرهِقُهُ ، ولا يَخرَقُ بِهِ ، فَلَيسَ بَينَهُ وبَينَ أن يَصيرَ في حَدٍّ مِن حُدودِ الكُفرِ إلاّ أن يَدخُلَ في عُقوقٍ أو قَطيعَةِ رَحِمٍ .

الكافى ـ به نقل از يونس بن رباط ، از امام صادق عليه السلام ـ : پيامبر خدا فرمود : خدا رحمت كند كسى را كه فرزندش را بر فرمانبَرى از وى يارى كند .
[كسى ]پرسيد : چگونه او را بر فرمانبَرى يارى مى كند ؟
فرمود: «آنچه را در توانش بوده ، بپذيرد و از آنچه در توانش نيست ، بگذرد و به آنچه نمى تواند ، وا ندارد و بر او سخت نگيرد كه چيزى ميان او و ورود در قلمروى از قلمروهاى كفر نيست ، مگر اين كه وارد نافرمانى [والدين] و يا بُريدن ارتباط خويشاوندى شود .

نمایش منبع

صحيح مسلم عن عائشة : ما ضَرَبَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله شَيئا قَطُّ بِيَدِهِ، ولاَ امرَأَةً وَلا خادِما، إلاّ أن يُجاهِدَ في سَبيلِ اللّه ِ .

صحيح مسلم ـ به نقل از عايشه ـ : هيچ گاه پيامبر خدا كسى را با دست خويش نزد ، نه زن را و نه خدمتكار را ، مگر آن كه در حال جهاد در راه خدا بود .

نمایش منبع

الإمام عليّ عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ : قَدِّمِ العَدلَ عَلَى البَطشِ تَظفَر بِالمَحَبَّةِ، ولا تَستَعمِل الفِعلَ حَيثُ يَنجَعُ القَولُ.

امام على عليه السلام : عدالت را بر خشونت ، پيش دار تا به محبّت دست يابى ، و آن جا كه سخن كارگر مى افتد ، دست به كار مشو .

نمایش منبع

عدّة الداعي : قالَ بَعضُهُم : شَكَوتُ إلى أبِي الحَسَنِ موسى عليه السلامابنا لي ، فَقالَ : لا تَضرِبهُ، وَاهجُرهُ ولا تُطِل .

عدّة الداعي : كسى گفته است : از فرزندم به امام كاظم عليه السلام شكايت كردم . ايشان فرمود : «او را نزن . با او قهر كن ؛ ولى طول نده» .

نمایش منبع

فهرست حکمت‏نامه کودک

امام صادق عليه‏ السلام:

خَمسُ خِصالٍ مَن لَم تَكُن فيهِ خَصلَةٌ مِنها فَلَيسَ فيهِ كَثيرُ مُستَمتِعٍ، أوَّلُهَا : الوَفاءُ، وَالثّانِيَةُ : التَّدبيرُ، وَالثّالِثَةُ : الحَياءُ، وَالرّابِعَةُ : حُسنُ الخُلُقِ، وَالخامِسَةُ ـ وهِيَ تَجمَعُ هذِهِ الخصِالَ ـ : الحُرِّيَّةُ؛

پنج خصلت است كه هر كس يكى از آنها در او نباشد، چندان قابل بهره‏ مندى نيست: نخست، وفادارى؛ دوم، عاقبت انديشى؛ سوم، حيا؛چهارم، خوش‏خُلقى؛ پنجم، آزادگى؛ و اين [ آخَرى ]، جامع همه اين پنج صفت است.

خصال: ص 284 ، ح 33

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685