1825 ـ تفسير پارسايى

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : الوَرَعُ سَيِّدُ العَمَلِ ، مَن لَم يَكُن لَهُ وَرَعٌ يَرُدُّهُ عَن مَعصيَةِ اللّه ِ تعالى إذا خَلا بها لَم يَعبَأِ اللّه ُ بسائرِ عَمَلِهِ ، فذلكَ مَخافَةُ اللّه ِ في السِّرِّ والعَلانِيَةِ ، والاقتِصادُ في الفَقرِ والغِنى، والعَدلُ عِندَ الرِّضاوالسُّخطِ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پارسايى سرور اعمال است؛هر كس پارسايى نداشته باشد كه هرگاه در خلوت با نافرمانى خدا رو به رو شود او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نكند؛ زيرا كه پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار و ميانه روى در تهيدستى و توانگرى و مراعات عدالت در خشنودى و خشم.

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أصلُ الوَرَعِ تَجَنُّبُ الآثامِ ،والتَّنزُّهُ عنِ الحَرامِ .

امام على عليه السلام : ريشه پارسايى، دورى كردن از گناهان و پرهيز از حرام است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : الوَرَعُ الوُقوفُ عِندَ الشُّبهَةِ .

امام على عليه السلام : پارسايى، درنگ كردن به هنگام رو به رو شدن با شبهه است.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن الوَرِعِ مِن النّاسِ ـ : الّذي يَتَوَرَّعُ عَن مَحارِمِ اللّه ِ عَزَّوجلَّ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از مرد پارسا ـ فرمود: كسى كه از حرام هاى خداوند عز و جلپرهيز كند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ أيضا ـ : الّذي يَتَوَرَّعُ عَن مَحارِمِ اللّه ِ ، ويَجتَنِبُ هؤلاءِ ، وإذا لَم يَتَّقِ الشُّبُهاتِ وَقَعَ في الحَرامِ وهُو لايَعرِفُهُ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به همين پرسش ـ فرمود: پارسا كسى است كه از حرام هاى خدا پرهيز و دورى مى كند و اگر از شبهات [نيز ]پرهيز نكند، ندانسته به حرام افتد.

نمایش منبع