196 ـ فضيلت كسى كه ناديده به پيامبر ايمان آوَرَد

امام رضا علیه السلام:

عَبدُ السَّلامِ بنُ صالِحٍ الهَرَوِيُّ: سَمِعتُ أبَا الحَسَنِ الرِّضا عليه‏ السلام يَقولُ: رَحِمَ اللّه‏ُ عَبدًا أحيا أمرَنا. فَقُلتُ لَهُ: وكَيفَ يُحِيي أمرَكُم؟ قالَ: يَتَعَلَّمُ عُلومَنا ويُعَلِّمُهَا النّاسَ، فَإِنَّ النّاس لَو عَلِموا مَحاسِنَ كَلامِنا لاَتَّبَعونا؛

عبد السلام بن صالح هروى: از ابوالحسن الرضا عليه ‏السلام شنيدم كه مى‏‌فرمايد: رحمت خدا بر آن بنده‏‌اى كه امر ما را زنده گرداند. عرض كردم: چگونه امر شما را زنده کند؟ فرمود: تعاليم ما را فرا گيرد و آنها را به مردم بیاموزد؛ زيرا اگر مردم زيبايي‌هاى سخن ما را بدانند، بى‌گمان از ما پيروى می‌کردند.

عيون أخبار الرضا عليه ‏السلام: ج1، ص 307 ، ح 69