حديث و آيات: مقدمه

قـالَ سُوَيْدُ بْنِ غَفلة: دَخَلْتُ عَلى أَمِيرالْمُؤْمنِينَ عليه السلام يَوْمَ عِيْدٍ فَاِذا عِنْدَهُ فاثُورٌ عَلَيْهِ خُبْزُ السَّمْراءِ وَ صَفْحَةٌ فِيها خَطِيفَةٌ وَ مِلْبَنَةٌ، فَقُلْتُ: يا أَمِيرَالْمُؤْمنِينَ يَوْمَ عِيْدٍ وَ خَطِيفَةٌ؟! فَقالَ عليه السلام: اِنَّما هذا عِيْدُ مَنْ غُفِرَلَهُ.

سويدبن غفله مى گويد: در يكى از روزهاى عيد به حضور امير المؤمنين عليه السلامشرفياب شدم، ديدم در پيش روى او سفره اى گسترده بود و بر آن نانى از گـندم و يك سينى قـرار داشـت كه درون آن يك ظرف فرنى و ملاقه اى بود، عرضه داشتم: يا اميرالمؤمنين! روز عيد و اين سفره؟! حضرت فرمود: امـروز عيد كسانى است كه مورد بخشش حـق واقـع شــده اند.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه