حديث و آيات: مقدمه

قالَ لُقمانُ : يا بُنَىَّ، لا تـُكالِبِ النـّاسَ فَيَمْقـُتُوكَ وَ لا تَكُنْ مَهِيْنا فَيُذِلُّوكَ وَ لا تَكُنْ حُلْوا فَيأْكُلُوكَ وَ لا تـَكُنْ مـُرّا فَيـَلفِظُوكَ.

لقمان حکيم:فرزندم! با مردم درگير مشو كه منفور مى شوى و خود را سبك مكن كه ذليل شوى. وخود را شيرين مكن كه خورده شوى. و خود را تلخ مكن كه كنار گذاشته شوى. تا توانى درون كس مخراش
كاندرين راه خارها باشد
كار درويش مستمند برآر
كه ترا نيز كارها باشد
(سعدى)

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه