حديث و آيات: فصل هشتم : رفتار ايشان با خدمتگزاران

حَفصُ بنُ أبي عائِشَةَ : بَعَثَ أبو عَبدِ اللّه ِ عليه السلامغُلامًا لَهُ في حاجَةٍ فَأَبطَأَ ، فَخَرَجَ أبو عَبدِ اللّه ِ عليه السلامعَلى أثَرِهِ لَمّا أبطَأَ عَلَيهِ فَوَجَدَهُ نائِمًا ، فَجَلَسَ عِندَ رَأسِهِ يُرَوِّحُهُ حَتَّى انتَبَهَ ، فَلَمَّا انتَبَهَ قالَ لَهُ أبو عَبدِ اللّه عليه السلام : يا فُلانُ ، وَاللّه ِ ما ذاكَ لَكَ تَنامُ اللَّيلَ وَالنَّهارَ ، لَكَ اللَّيلُ ولَنا مِنكَ النَّهارُ .

حفص بن ابى عائشه: امام صادق عليه السلام غلامش را براى انجام كارى فرستاد و غلام دير كرد. امام صادق عليه السلام چون تأخير او را ديد در پى اش رفت و او را خوابيده يافت. امام عليه السلام، نزديك سر او نشست و او را باد زد تا غلام بيدار شد. امام صادق عليه السلام به او فرمود: فلانى، به خدا قسم، تو را نرسد كه شب و روز بخوابى، شب، از آن توست و روز، ما از تو بهره مى بريم.

نمایش منبع

بازگشت به : فصل هشتم : رفتار ايشان با خدمتگزاران