حديث و آيات: فصل هفتم : روش اهل بيت در بخشش و صله

هِشامُ بنُ سالِمٍ : كانَ أبو عَبدِ اللّه ِ عليه السلامإذا أعتَم وذَهَبَ مِنَ اللَّيلِ شَطرُهُ أخَذَ جِرابًا فيهِ خُبزٌ ولَحمٌ والدَّراهِمُ فَحَمَلَهُ عَلى عُنُقِهِ، ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ إلى أهلِ الحاجَةِ مِن أهلِ المَدينَةِ فَقَسَّمَهُ فيهِم ولا يَعرِفونَهُ ، فَلَمّا مَضى أبو عَبدِ اللّه عليه السلامفَقَدوا ذلِكَ فَعَلِموا أنَّهُ كانَ أبا عَبدِ اللّه ِ عليه السلام .

هشام بن سالم: امام صادق عليه السلام هرگاه تاريك مى شد و نيمى از شب سپرى مى گشت، كيسه اى پوستين بر مى گرفت كه در آن نان و گوشت و درهم بود و آن را بر گردن مى افكنْد و آن را براى نيازمندان مدينه مى بُرد و در حالى كه او را نمى شناختند، ميانشان تقسيم مى كرد. چون امام عليه السلامرحلت كرد و آنها اين كمكها را ازدست دادند دانستند كه آن شخص، امام صادق عليه السلام بوده است.

نمایش منبع

بازگشت به : فصل هفتم : روش اهل بيت در بخشش و صله