حديث و آيات: سخت كوشى اهل بيت در عبادت

عَبدُالسلامِ بنُ صالِحٍ الهَرَوِيُّ : جِئتُ إلى بابِ الدّارِ الَّتي حُبِسَ فيهَا الرِّضا عليه السلامبِسَرَخسَ وقَد قُيِّدَ عليه السلام ، فَاستَأذَنتُ عَلَيهِ السَّجّانَ فَقالَ : لا سَبيلَ لَكَ إلَيهِ عليه السلام ، قُلتُ : ولِمَ ؟ قالَ : لِأَنَّهُ رُبَّما صَلّى في يَومِهِ ولَيلَتِهِ ألفَ رَكعَةٍ ، وإنَّما يَنفَتِلُ مِن صَلاتِهِ ساعَةً في صَدرِ النَّهارِ وقَبلَ الزَّوالِ وعِندَ اصفِرارِ الشَّمسِ ، فَهُوَ في هذِهِ الأَوقاتِ قاعِدٌ في مُصَلاّهُ ويُناجي رَبَّهُ .

عبدالسّلام بن صالح هروى: به درِ خانه اى در سرخس رفتم كه امام رضا عليه السلامرا در آن محبوس كرده به بندش كشيده بودند. از زندانبان اجازه ورود خواستم. او گفت: نمى توانى او را ديدار كنى. گفتم: چرا؟ گفت: زيرا او گاه در شبانه روز هزار ركعت نماز مى گزارد. فقط در اوّل روز و قبل از زوال ظهر و هنگام زردى آفتاب، ساعتى از نماز دست مى كشد و در اين هنگام در مصلاّى خود نشسته است و با خدايش مناجات مى كند.

نمایش منبع

بازگشت به : سخت كوشى اهل بيت در عبادت