حديث و آيات: تشويق به فروهشتن چشم

بحار الأنوار ـ في نَقلٍ ـ : فقالَ لَها شُعَيبٌ عليه السلام : أمّا قُوَّتُهُ فَقَد عَرَفتِهِ بسَقي الدَّلوِ وَحدَهُ ، فبِمَ عَرَفتِ أمانَتَهُ ؟ فقالَت : إنّهُ قالَ لي : تأخَّري عَنِّي و دُلِّيني علَى الطَّريقِ؛ فأنا مِن قَومٍ لا يَنظُرونَ في أدبارِ النِّساءِ ، عَرَفتُ أنّهُ لَيس مِن القَومِ الّذين يَنظُرونَ في أعجازِ النِّساءِ ، فهذهِ أمانَتُهُ .

بحار الأنوار ـ در نقلى ديگر آمده است ـ : شعيب به دخترش فرمود : نيرومند بودن او را از آن جا دانستى كه به تنهايى دلو آب را از چاه بالا كشيد، امين بودن او را از كجا فهميدى؟ دخترش گفت : او به من گفت : دنبال من بيا و راه را نشانم بده؛ زيرا ما از قومى هستيم كه به پشت زنان نگاه نمى كنند. از اينجا دانستم كه او از آن جماعتى نيست كه به سرين زنان چشم مى دوزند و اين نشانه امانت و درستكارى اوست.

نمایش منبع

بازگشت به : تشويق به فروهشتن چشم