حديث و آيات: امام على عليه السلام و بيت المال

بحار الأنوار : كانَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام إذا أعطى ما في بَيتِ المالِ أمَرَ فكُنِسَ ثُمّ صَلّى فيهِ ، ثُمّ يَدعو فيقولُ في دُعائهِ : اللّهُمّ إنّي أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُحبِطُ العَمَلَ ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُعَجِّلُ النِّقَمَ ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَمنَعُ الدُّعاءَ ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَهتِكُ العِصمَةَ ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُورِثُ النَّدَمَ ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَحبِسُ القِسَمَ .

بحار الأنوار : امير المؤمنين عليه السلام پس از تقسيم بيت المال، دستور مى داد آن را جارو مى كردند و سپس در آن مكان نماز مى گزارد و آن گاه دعا مى كرد و در دعاى خود مى گفت : بار خدايا! پناه مى برم به تو از گناهى كه عمل را بر باد مى دهد. پناه مى برم به تو از گناهى كه خشم و عذاب تو را شتاب مى بخشد. پناه مى برم به تو، از گناهى كه مانع اجابت دعا مى شود. پناه مى برم به تو از گناهى كه پرده عصمت و پاكى را مى درد. پناه مى برم به تو از گناهى كه پشيمانى مى آورد و پناه مى برم به تو از گناهى كه جلوى نصيب و بهره ها را مى گيرد.

نمایش منبع

بازگشت به : امام على عليه السلام و بيت المال