حديث و آيات: ثمره دين

امام صادق عليه السلام : آدمِ ديندار مى انديشد، و در نتيجه، آرامش او را فرا مى گيرد و خود را كوچك و خوار مى شمارد پس به فروتنى مى گرايد ، قناعت مى ورزد و به سبب آن [از مردم] بى نياز مى شود و به آنچه او را داده شده خشنود است ، گوشه تنهايى بر مى گزيند و از دوستان بى نياز مى گردد ، قيد شهوتها و خواهشهاى نفس را مى زند و بدين سان آزاد مى شود ، دنيا را كنار مى گذارد و در نتيجه خود را از بديها و گزندهاى آن حفظ مى كند ، حسادت را به دور مى افكند پس دوستى و محبّت آشكار مى شود ، مردم را نمى ترساند از اين رو از آنان هم نمى ترسد ، به آنان تعدّى نمى كند، بنا بر اين از گزند ايشان در امان است ، به هيچ چيز دل نمى بندد و در نتيجه به رستگارى و كمال فضيلت دست مى يابد ، عافيت را به ديده بصيرت مى بيند و از اين رو، كارش به پشيمانى نمى كشد .