حديث و آيات: اهمّيت دين

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّي إذا استَحكَمتُ في الرَّجُلِ خَصلةً مِن خِصالِ الخيرِ احتَمَلتُهُ لها و اغتَفَرتُ لَهُ فَقْدَ ما سِواها ، و لا أغتَفِرُ له فَقْد عقلٍ و لا عَدَمَ دِينٍ ، لأنَّ مُفارَقَةَ الدِّينِ مُفارَقَةُ الأمنِ ، و لا تَهنَأُ حياةٌ مَع مَخافَةٍ ، و عدمُ العقلِ عدمُ الحياةِ ، و لا تُعاشَرُ الأمواتُ .

امام على عليه السلام : هرگاه در كسى خصلتى از خصلتهاى خوب را استوار ديدم، او را به سبب داشتن آن تحمّل مى كنم و بى بهرگىِ او از ديگر خصلتهاى نيك را ناديده مى گيرم ، امّا نابخردى و بى دينى او را نمى توانم ناديده بگيرم ؛ زيرا جدا شدن از دين، جدا شدن از امنيّت است و زندگى توأم با ترس، گوارا نيست . نابخردى نيز مُردن است و كسى با مردگان معاشرت نمى كند .

نمایش منبع

بازگشت به : اهمّيت دين