حديث و آيات: خدا، دوستِ كسى است كه دوستش بدارد

مسكّن الفؤاد ـ فيما أوْحى اللّه ُ تعالى إلى داوودَ عليه السلام ـ : يا داوود ، أبْلِغْ أهلَ أرْضي أنّي حَبيبُ مَن أحَبَّني ، و جَلِيسُ مَن جالَسَني ، و مُؤْنِسٌ لِمَن أنِسَ بذِكْري، و صاحِبٌ لِمَن صاحَبَني ، و مُخْتارٌ لِمَنِ اخْتارَني ، و مُطيعٌ لِمَن أطاعَني . ما أحَبَّني أحدٌ أعلَمُ ذلكَ يَقينا مِن قَلبِهِ إلاّ قَبِلْتُهُ لنَفْسي ، و أحْبَبْتُه حُبّا لا يَتَقدّمُهُ أحدٌ مِن خَلْقي . مَن طَلَبني بالحقِّ وَجَدني، و مَن طَلبَ غَيري لَم يَجِدْني . فارْفُضوا ـ يا أهلَ الأرضِ ـ ما أنتُم علَيهِ مِن غُرورِها، و هَلِمّوا إلى كَرامَتي و مُصاحَبَتي و مُجالَسَتي و مُؤانَسَتي ، وَ أْنَسوا بِي اُؤانِسْكُم ، و اُسارِعْ إلى مَحَبّتِكُم .

مسكّن الفؤاد ـ در بيان آنچه خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى كرد ـ اى داوود! به بندگان زمينى من بگو: من دوست كسى هستم كه دوستم بدارد و همنشين كسى هستم كه با من همنشينى كند و همدم كسى هستم كه با ياد و نام من انس گيرد و همراه كسى هستم كه با من همراه شود، كسى را بر مى گزينم كه مرا برگزيند و فرمانبر كسى هستم كه گوش به فرمان من باشد. كسى نيست كه مرا قلبا دوست بدارد و من بدان يقين داشته باشم مگر آن كه او را براى خود بپذيرم، و چنان دوستش بدارم كه هيچ يك از بندگانم بر او پيشى نگيرد. هر كس مرا براستى بجويد، بيابد و هر كس جز مرا بجويد، مرا نيابد. پس اى زمينيان! رها كنيد آن چه بر آنيد از فريب هاى دنيا و به كرامت و مصاحبت و همنشينى و همدمى با من بشتابيد و به من خو گيريد، تا به شما خو گيرم و به دوست داشتن شما بشتابم.

نمایش منبع

بازگشت به : خدا، دوستِ كسى است كه دوستش بدارد