کتابخانه احادیث شیعه
نظرات | درباره پايگاه | حمایت از پایگاه

حديث و آيات: نقش وراثت بر جسم نوزاد

الإمام الباقر عليه السلام : أتى رَجُلٌ مِنَ الأنصارِ رَسولَ اللّه ِ صلي الله عليه و آله، فَقالَ : هذهِ ابنَةُ عَمِّي وامرَأتي لا أعلَمُ إلاّ خَيرا، وَ قَد أتَتني بِوَلَدٍ شَديدِ السَّوادِ، مُنتَشِرِ
المِنخِرَينِ، جَعدٍ، حديث قَطَطٍ ، حديث أفطَسِ حديث الأنفِ، لا أعرِفُ شِبهَهُ في أخوالي ولا في أجدادي !
فَقالَ لاِمرَأَتِهِ: ما تَقولينَ؟ قالَت: لا وَ الّذي بَعَثَكَ بِالحَقِّ نَبِيّا، ما أقعَدتُ مَقعَدَهُ مِنّي مُنذُ مَلَكَني أحَدا غَيرَهُ.
قال : فَنَكَسَ رَسولُ اللّه ِ بِرَأسِهِ مَلِيّا ، ثُمَّ رَفَعَ بَصَرَهُ إلَى السَّماءِ ، ثُمَّ أقبَلَ عَلَى الرَّجُلِ فَقالَ : يا هذا، إنَّهُ لَيسَ مِن أحَدٍ إلاّ بَينَهُ و بَينَ آدمَ تِسعَةٌ و تِسعونَ عِرقا، كُلُّها تَضرِبُ فِي النَّسَبِ، فَإِذا وَقَعَتِ النُّطفَةُ فِي الرَّحِمِ اضطَربَت تِلكَ العُروقُ ؛ تَسأَلُ اللّه َ الشُّبهَةَ حديث لَها، فَهذا مِن تِلكَ العُروقِ الَّتي لَم يُدرِكها أجدادُكَ و لا أجدادُ أجدادِكَ، خُذ إلَيكَ ابنَكَ . فَقالَتِ المَرأَةُ : فَرَّجتَ عَنّي يا رَسُولَ اللّه ِ. حديث
امام باقر عليه السلام : يكى از انصار ، خدمت پيامبر خدا رسيد و گفت : اين ، دخترعمو و همسر من است . [از او] جز نيكى چيزى نمى دانم و با اين
حال ، او فرزندى براى من آورده است ، بسيار سياه ، سوراخ هاى بينى اش بزرگ ، مويش فرفرى و بينى اش پهن است. شبيه او را نه در دايى هايم مى شناسم ، نه در نياكانم .
پيامبر خدا به همسر او فرمود : «تو چه مى گويى ؟» گفت : نه . سوگند به آن كسى كه تو را به حق برانگيخته است ، در مدّتى كه او مرا در اختيار گرفته ، هيچ كس را به جاى او ننشانده ام .
پيامبر خدا ، مدّتى طولانى سرِ خود را پايين انداخت . سپس ، چشم خود را به آسمان گرداندْ و آن گاه رو به مرد كرد و فرمود : «اى مرد! هيچ كس نيست ، مگر اين كه بين او و آدم ، 99 رگ (و ريشه) وجود دارد كه همگى در نسب ، نقش دارند . وقتى نطفه در رَحِم قرار مى گيرد ، اين رگ ها به حركت در مى آيند و از خداوند مى خواهند كه فرزند به آنها شبيه باشد . لذا اين ، از رگ هايى است كه نه نياكان تو ، نه نياكانِ نياكان تو آن را درك نكرده اند . فرزندت را بگير» .
زن گفت : مشكل مرا گشودى ، اى پيامبر خدا!
نمایش منبع
بازگشت به : نقش وراثت بر جسم نوزاد


حدیث روز

امام حسین عليه ‏السلام در مسیر کربلا:

فَإِنِّي لَا أَرَى الْمَوْتَ إِلَّا سَعَادَةً وَ لَا الْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلَّا بَرَماً إِنَّ النَّاسَ عَبِيدُ الدُّنْيَا وَ الدِّينُ لَعْقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ فَإِذَا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّيَّانُون‏؛

به درستی که من مرگ را جز سعادت نمی‌بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی‌دانم، همانا مردم دنیاپرستند و دين از سر زبان آنها فراتر نرود و دين را تا آنجا كه زندگى‏شان را رو به راه سازد به دور دهانشان می‌گردانند و چون در بوته آزمايش گرفتار شوند دينداران، اندک گردند.

تحف العقول، ص 245

تصاویر حدیثی
ادامــه »
احادیث معصومین
:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::
ادامــه »

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685