غذای روح

عَـجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّـرُ فى مَـأْكُولِهِ كَيْـفَ لا يَتَفَـكَّـرُ فى مَعْـقُـولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ؛؛

امام حسن مجتبی علیه السلام :: در شگفتم از كسى كه درباره خوراكيهاى خود انديشه و تأمل مى‏ كند وليكن درباره نيازمنديهاى فكرى و عقلى ‏اش تأمل نمى ‏كند، پرهيز مى‏ كند از آنچه معده ‏اش را اذيت مى ‏نمايد و سينه و قلب خود را از پست‏ترين چيزها پر مى ‏كند..

نمایش منبع