احادیث امام کاظم علیه السلام664 حدیث

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ فيما سُئلَ عَن الجِسمِ و الصّورَةِ ، فكَتَبَ عليه السلام ـ : سُبحانَ مَن لَيسَ كَمِثلِهِ شَيءٌ لا جِسمٌ و لا صُورَةٌ .

امام كاظم عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از جسم و صورت [داشتن خدا] ـ نوشت : منزّه است خدايى كه چيزى همانند او نيست ؛ نه جسمى و نه صورتى.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012498

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : أمّا قولُ الواصِفينَ : إنَّهُ تَبارَكَ و تَعالى يَنزِلُ ؛ فإنَّما يَقولُ ذلكَ مَن يَنسِبُهُ إلى نَقصٍ أو زِيادَةٍ ، و كُلُّ مُتَحَرِّكٍ مُحتاجٌ إلى مَن يُحَرِّكُهُ أو يَتَحَرَّكُ بهِ .

امام كاظم عليه السلام : و اما سخن كسانى كه مى گويند: خداوند تبارك و تعالى [به آسمان دنيا ]فرود مى آيد؛ اين سخن را كسى مى گويد كه كاستى يا فزونى به او نسبت دهد. هر متحرّكى نياز به كسى دارد كه او را حركت دهد، يا به وسيله او حركت كند.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012502

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ أيضا ـ : نَعَم بِقَلبِه رَآهُ ، أ ما سَمِعتَ اللّه َ عَزَّ و جلَّ يَقولُ : «ما كَذَبَ الفُؤادُ ما رَأى» ؟ أي لَم يَرَهُ بِالبَصَرِ و لكِنْ رَآهُ بِالفُؤادِ .

امام كاظم عليه السلام ـ نيز در پاسخ به همين پرسش ـ فرمود : آرى، با دلش او را ديد. مگر نشنيده اى كه خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد»؛ يعنى خدا را با چشم نديد، بلكه او را با دل ديد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012531

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : لَيسَ بَينَهُ و بَينَ خَلقِهِ حِجابٌ غَيرَ خَلقِهِ ، احتَجَبَ بِغَيرِ حِجابٍ مَحجوبٍ ، و استَتَرَ بِغَيرِ سِترٍ مَستورٍ .

امام كاظم عليه السلام : ميان او و آفريدگانش حجابى جز خود آنان وجود ندارد. او در پرده است بى آن كه پرده اى در كار باشد و مستور است بى آن كه پوششى در ميان باشد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012550

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ ـ لا إلهَ إلاّ هُوَ ـ كانَ حَيّا بِلا كَيفَ و لا أينَ .

امام كاظم عليه السلام : خدا ـ كه معبودى جز او نيست ـ زنده بود بى آن كه چگونگى داشته باشد و در مكانى باشد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012574

نمایش منبع

عنه عليه السلام : كانَ اللّه ُ حَيّا بِلا حَياةٍ حادِثَةٍ ··· بَل حَيٌّ لِنَفسِهِ .

امام كاظم عليه السلام : خداوند زنده اى نيست كه حياتش حادث باشد··· بلكه او به ذات خود زنده است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012575

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : عِلمُ اللّه ِ لا يُوصَفُ مِنهُ بِأينَ ، و لا يُوصَفُ العِلمُ مِنَ اللّه ِ بِكَيفَ ، و لا يُفرَدُ العِلمُ مِنَ اللّه ِ ، و لا يُبانُ اللّه ُ مِنهُ ، و لَيسَ بَينَ اللّه ِ و بَينَ عِلمِهِ حَدٌّ .

امام كاظم عليه السلام : علم خدا، با صفت «از كجاست؟» وصف نمى شود. علم خدا با صفت «چگونه» توصيف نمى گردد؛ نه علم از خدا جدا مى شود و نه خدا از علم؛ و ميان خدا و علم او حدّى نيست.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012598

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ و قَد سُئلَ عن خالِقٍ غَيرِ الخالِقِ الجَليلِ ـ : إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى يَقولُ : «تَبارَكَ اللّه ُ أحسَنُ الخالِقينَ» فقَد أخبَرَ أنَّ في عِبادِهِ خالِقينَ و غَيرَ خالِقينَ ، مِنهُم عيسى صَلَّى اللّه ُ عَلَيهِ خَلَقَ مِنَ الطِّينِ كهَيئَةِ الطَّيرِ بِإذنِ اللّه ِ فنَفَخَ فيهِ فصارَ طائرا بإذنِ اللّه ِ ، و السّامِرِيُّ خَلَقَ لَهُم عِجلاً جَسَدا لَهُ خُوارٌ .

امام كاظم عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا آفريننده اى جز آفريدگار بزرگ وجود دارد؟ ـ فرمود : خداوند تبارك و تعالى مى فرمايد: «در خور تعظيم است خدا كه بهترين آفرينندگان است»، پس خبر داده است كه در ميان بندگانش نيز آفريننده و غير آفريننده وجود دارد. از جمله عيسى عليه السلام كه به اذن خدا، از گِل تنديس پرنده اى ساخت و در آن دميد و به اذن خدا، آن تنديس به پرنده واقعى تبديل شد. سامرى نيز براى بنى اسرائيل تنديس گوساله اى ساخت كه بانگ گاو سر مى داد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012616

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : إنَّما تَكونُ الأشياءُ بإرادَتِهِ و مَشيئَتِهِ ؛ مِن غَيرِ كلامٍ ، و لا تَرَدُّدٍ في نَفَسٍ ، و لا نُطقٍ بِلِسانٍ .

امام كاظم عليه السلام : اشياء با اراده و خواست او پديد مى آيند، بى آن كه سخنى گفته شود و يا انديشه اى از خاطرى بگذرد و يا زبانى به سخن گويا شود.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012634

نمایش منبع

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن عِلَّةِ عُروجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله إلى السَّماءِ ، و مِنها إلى سِدرَةِ المُنتَهى ، و مِنها إلى حُجُبِ النُّورِ ، و خاطَبَهُ و ناجاهُ هُناكَ و اللّه ُ لا يُوصَفُ بِمَكانٍ ـ : إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى لا يُوصَفُ بِمَكانٍ و لا يَجري عَلَيهِ زَمانٌ ، و لكِنَّهُ عَزَّ و جلَّ أرادَ أن يُشَرِّفَ بِهِ مَلائكَتَهُ و سُكّانَ سَماواتِهِ ، و يُكرِمَهُم بِمُشاهَدَتِهِ ، و يُرِيَهُ مِن عَجائبِ عَظَمَتِهِ ما يُخبِرُ بِهِ بَعدَ هُبوطِهِ .

امام كاظم عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه: چرا پيامبر صلى الله عليه و آله به آسمان و از آن جا به سدرة المنتهى و از آن جا به سوى پرده هاى نور برده شد و در آن جا با خدا سخن گفت و نجوا كرد در حالى كه خدا به صفتِ داشتن جا توصيف نمى شود؟ ـ فرمود : خداوند تبارك و تعالى نه به داشتن مكان وصف مى شود و نه زمان شامل حالش مى شود، اما خداوند عزّ و جلّ خواست كه فرشتگان خود و ساكنان آسمانهايش را به وجود پيامبر مشرّف گرداند و با نشان دادن او به آنها، گراميشان بدارد و شگفتيهاى عظمت و بزرگيش را كه بعد از فرود آمدنش خبر مى دهد به وى بنماياند.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج7 حدیث شماره : 24012699

نمایش منبع