احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تَدَعْ بِسـمِ اللّه ِ الرحمنِ الرحيمِ و إن كانَ بَعدَهُ شِعرٌ .

امام صادق عليه السلام : گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم را ترك نكن ، حتى اگر پس از آن شعرى باشد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009094

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لَرُبَّما تَرَكَ بَعضُ شِيعَتِنا في افتِتاحِ أمرِهِ بِسمِ اللّه ِ الرحمنِ الرحيمِ ، فَيَمتَحِنُهُ اللّه ُ بِمَكرُوهٍ لِيُنَبِّهَهُ على شُكرِ اللّه ِ تباركَ و تعالى و الثَّناءِ علَيهِ .

امام صادق عليه السلام : گاه فردى از شيعيان ما كار خود را با بسم اللّه الرحمن الرحيم آغاز نمى كند و بدان سبب خداوند عزّ و جلّ او را
به گرفتارى و امرى ناخوشايند مبتلا مى كند ، تا او را به ذكر سپاس و ستايش خداوند تبارك و تعالى متنبه سازد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009095

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اللّه ُ مُشتَقٌّ مِن إلهٍ ، وَ إلهٌ يَقتَضِي مَألُوها ، و الاسمُ غيرُ المُسَمّى ، فَمَن عَبَدَ الاسمَ دُونَ المَعنى فَقَد كَفَرَ و لَم يَعبُدْ شيئا ، و مَن عَبَدَ الاسمَ و المَعنى فَقد أشرَكَ و عَبَدَ الاثنَينِ ، و مَن عَبَدَ المَعنى دُونَ الاِسمِ فذاكَ التَّوحيدُ .

امام صادق عليه السلام : اللّه ، مشتق از اِله (شيدايى يا تحيّر) است و اِله مقتضى و مستلزم وجود مألوه (معبودى) مى باشد و نام غير از صاحب نام است ؛ پس ، هر كس تنها نام را بپرستد ، كافر است و چيزى را عبادت نكرده است و هر كس نام و معنا ، هر دو ، را بپرستد ، شرك ورزيده و دوگانه پرست شده است و هر كس تنها معنا (صاحب نام) را بپرستد ، نه نام را ، اين يكتا پرستى است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009096

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اسمُ اللّه ِ الأعظمُ مُقَطَّعٌ في اُمِّ الكِتابِ .

امام صادق عليه السلام : اسم اعظم خداوند ، در اُمّ الكتاب (سوره فاتحه) مندرج است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009099

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنَّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ جَعَلَ اسمَهُ الأعظَمَ على ثلاثَةٍ و سَبعينَ حَرفا ، فَأعطى آدَمَ مِنها خَمسةً و عِشرينَ حَرفا ، و أعطى نُوحا مِنها خَمسةً و عِشرينَ حَرفا ، و أعطى مِنها إبراهيمَ ثمانيةَ أحرُفٍ ، و أعطى موسى مِنها أربَعةَ أحرُفٍ ، و أعطى عيسى مِنها حَرفَينِ و كانَ يُحيِي بِهِما المَوتى و يُبرِئُ الأكمَهَ و الأبرَصَ ، و أعطى محمّدا اثنَينِ و سَبعينَ حَرفا ، و احتَجَبَ حَرفا لِئلاّ يُعلَمَ ما في نفسِهِ و يَعلَمُ ما في نَفسِ العِبادِ .

امام صادق عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ اسم اعظم خود را بر هفتاد و سه حرف نهاد ؛ از آن شمار، بيست و پنج حرف به آدم داد و بيست و پنج حرف به نوح و هشت حرف به ابراهيم و چهار حرف به موسى و دو حرف به عيسى كه به كمك آن دو، مردگان را زنده مى كرد و كوران مادر زاد و مبتلايان به پيسى را شفا مى بخشيد و هفتاد و دو حرف به محمّد داد و يك حرف را دريغ داشت ، تا از آنچه در ذات اوست بر كسى معلوم نشود ، در حالى كه او از آنچه درون بندگان مى گذرد آگاه است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009100

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ما مِن مُؤمِنٍ سَنَّ على نفسِهِ سُنَّةً حَسَنةً أو شيئا مِنَ الخَيرِ ، ثُمّ حالَ بَينَهُ و بينَ ذلكَ حائلٌ ، إلاّ كَتَبَ اللّه ُ لَهُ ما أجرى على نفسِهِ أيّامَ الدنيا .

امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه براى خود سنّتى نيكو يا چيزى از خير و خوبى وضع كند ، امّا بعد ميان او و آن سنّت و كار خير، مانعى پديد آيد ، مگر اين كه آنچه را در ايّام دنيا درباره خويش به كار بسته است، خداوند برايش بنويسد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009115

نمایش منبع

مكارم الأخلاق عن الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : كانَ بينَ نُوحٍ و إبراهيمَ عليهما السلام ألفُ سَنَةٍ ، و كانَت شَريعَةُ إبراهيمَ بالتَّوحيدِ و الإخلاصِ و خَلعِ الأندادِ ، و هي الفِطرَةُ التي فَطَرَ الناسَ علَيها و هِي الحَنِيفِيَّةُ ، و أخَذَ علَيهِ ميثاقَهُ أن لا يَعبُدَ إلاّ اللّه َ و لا يُشرِكَ بهِ شيئا . قالَ : و أمَرَهُ بِالصلاةِ و الأمرِ و النَّهيِ و لم يَحكُمْ لَهُ أحكامَ فَرضِ المَواريثِ ، و زادَهُ في الحَنِيفِيَّةِ: الخِتانَ ، و قَصَّ الشارِبِ ، و نَتْفَ الإبطِ ، و تَقليمَ الأظفارِ ، و حَلْقَ العانَةِ .

مكارم الاخلاق از امام صادق عليه السلام : از نوح تا ابراهيم عليهما السلام هزار سال فاصله بود . شريعت ابراهيم بر پايه يكتا پرستى و اخلاص و نفى شريكان [براى خدا] بود و اين همان سرشتى است كه مردم را بر آن آفريده و همان آيين حنيف است . خداوند از او، بر اين آيين پيمان گرفت و اين كه جز خدا را بندگى نكند و هيچ چيز را شريك او قرار ندهد . خداوند ابراهيم را به نماز و امر و نهى، فرمان داد و احكام سهام مواريث را برايش مقرّر نكرد و در آيين حنيف اينها را اضافه كرد : ختنه ، كوتاه كردن شارب ، چيدن موى زير بغل ، گرفتن ناخنها و تراشيدن موى زهار .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009120

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ـ في قولِهِ تعالى : «سِيْماهُم فِي وُجُوهِهِمْ مِن أثَرِ السُّجُودِ» . ـ : هُو السَّهَرُ في الصلاةِ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «نشانشان [همراهان پيامبر ]اثر سجده اى است كه بر چهره دارند» ـ فرمود : منظور، شب زنده دارى كردن با نماز است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009141

نمایش منبع

عنه عليه السلام : ـ في قولِهِ تعالى : «كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ» . ـ : كانوا أقَلَّ اللَّيالي تَفُوتُهُم لا يَقُومُونَ فيها .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «اندكى از شب را مى خوابيدند» ـ فرمود : كمتر شبى بود كه آن را از دست مى دادند و براى عبادت در آن شب بر نمى خاستند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009142

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عنِ السُّؤدَدِ ـ : السَّخاءُ ، وَيْحَكَ أ ما رَأيتَ حاتِمَ طيٍّ كَيفَ سادَ قَومَهُ ، و ما كانَ بِأجوَدِهِم مَوضِعا ؟ ! .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه سرورى چيست ـ فرمود : بخشندگى ، اى دريغ! مگر نمى بينى كه چگونه حاتم طايى سرور قوم شد ، در حالى كه موقعيتى برتر از ديگران نداشت؟!

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج5 حدیث شماره : 22009157

نمایش منبع