احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

عنه عليه السلام : إذا قامَ [يَعنِي القائمَ ]اُتيَ المؤمنُ في قَبرِهِ فيقالُ لَهُ : يا هذا، إنّهُ قد ظَهَرَ صاحبُكَ ، فإن تَشَأْ أن تَلحَقَ بهِ فَالحَقْ ، و إن تَشَأْ أن تُقِيمَ في كَرامَةِ ربّكَ فَأقِمْ .

امام صادق عليه السلام : هر گاه قائم ظهور كند، در قبر به مؤمن گفته شود : اى فلان ! آقايت ظهور كرده است ، اگر خواهى به او ملحق شوى ، برخيز و ملحق شو و اگر خواهى كه در جوار كرامت پروردگارت بمانى، بمان .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007130

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إذا آنَ قِيامُ القائمِ مُطِرَ الناسُ جُمادَى الآخِرَ و عَشرَةَ أيّامٍ مِن رَجَبٍ مَطرا لَم تَرَ الخَلائقُ مِثلَهُ، فيُنبِتُ اللّه ُ بهِ لُحومَ المؤمنينَ و أبدانَهُم في قُبورِهِم ، و كأنّي أنظُرُ إلَيهِم مُقبِلِينَ مِن قِبَلِ جُهَينَةَ يَنفُضُونَ شُعورَهُم مِنَ التُّرابِ .

امام صادق عليه السلام : چون زمان قيام قائم فرا رسد در ماه جمادى الاُخرى و ده روز از رجب چنان بارانى ببارد كه مردم مانند آن را نديده باشند، پس خداوند به سبب آن باران، گوشت و استخوان مؤمنان را در قبرهايشان بروياند. گويى آنان را مى نگرم كه از طرف جُهَينه، خاك از موهايشان مى تكانند و مى آيند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007135

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أوَّلُ مَن تَنشَقُّ الأرضُ عَنهُ و يَرجِعُ إلى الدنيا الحسينُ بنُ عليٍّ عليه السلام .

امام صادق عليه السلام : نخستين كسى كه زمين (قبر) به روى او شكافته مى شود و به دنيا باز مى گردد، حسين بن على عليه السلام است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007140

نمایش منبع

عنه عليه السلام : أوَّلُ مَن يَرجِعُ إلى الدنيا ، الحسينُ ابنُ عليٍّ عليه السلام فيُمَلَّكُ حتّى يَسقُطَ حاجِباهُ على عَينَيهِ مِن الكِبَرِ .

امام صادق عليه السلام : نخستين كسى كه به دنيا بر مى گردد حسين بن على عليه السلام است. او چندان فرمانروايى مى كند كه بر اثر پيرى، ابروانش بر روى چشمانش فرو مى افتد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007141

نمایش منبع

عنه عليه السلام : كَأنِّي بِحُمرانَ بنِ أعيَنَ و مُيَسِّرِ بنِ عبدِ العزيزِ يَخبِطانِ الناسَ بأسيافِهِما بينَ الصَّفا و المَروَةِ .

امام صادق عليه السلام : گويى حمران بن اعين و ميسّر بن عبد العزيز را مى بينم كه در ميان صفا و مروه با شمشيرهاى خود بر مردم [تبهكار ]مى كوبند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007142

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنّي سَألْتُ اللّه َ في إسماعيلَ أن يُبقِيَهُ بَعدِي فَأبى، و لكنّهُ قد أعطانِي فيهِ مَنزِلةً اُخرى أنّهُ يكونُ أوَّلَ مَنشورٍ في عَشرَةٍ مِن أصحـابِهِ و مِنهُم عبدُ اللّه ِ بنُ شريكٍ و هُو صاحِبُ لِوائهِ .

امام صادق عليه السلام : از خداوند مسئلت كردم كه اسماعيل را بعد از من زنده بدارد ، نپذيرفت اما اين منزلت را به من ارزانى داشت كه اسماعيل نخستين يار از ده ياور او (قائم عليه السلام ) باشد كه زنده مى شوند . يكى ديگر از آن ياوران ، عبد اللّه بن شريك است كه پرچمدار وى است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007143

نمایش منبع

عنه عليه السلام : يَخرُجُ مَع القائمِ عليه السلام مِن ظَهرِ الكوفةِ سَبعٌ و عِشرونَ رجُلاً، خَمسَةَ عَشَرَ مِن قَومِ موسى عليه السلام الذينَ كانوا يَهدُونَ بالحَقِّ و بهِ يَعدِلُونَ ، و سَبعةٌ مِن أهلِ الكَهفِ ، و يُوشَعُ بنُ نُونٍ ، و سَلمانُ ، و أبو دُجانَةَ الأنصاريُّ ، و المِقدادُ ، و مالكٌ الأشتَرُ ، فيكونونَ بينَ يَدَيهِ أنصارا و حُكّاما .

امام صادق عليه السلام : همراه قائم عليه السلام بيست و هفت نفر از پشت كوفه ظهور مى كنند . پانزده تن آنان از قوم موسى عليه السلام هستند، همانان كه به راه حق هدايت مى كردند و به عدالت داورى مى كنند ؛ هفت نفر از اصحاب كهف هستند و نيز يوشع بن نون و سلمان و ابو دجانه انصارى و مقداد و مالك اشتر كه همگى در خدمت او و از ياران و كارگزاران وى هستند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007144

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ و الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام ـ في قولِهِ تعالى : «و حَرامٌ عَلى قَريةٍ أهْلَكْناها أَ نَّهُم لا يَرجِعُونَ» . ـ : كُلُّ قَريَةٍ أهلَكَ اللّه ُ أهلَها بالعَذابِ لا يَرجِعُونَ في الرَّجْعَةِ ، فهذهِ الآيةُ مِن أعظَمِ الدّلالَةِ في الرَّجعَةِ ؛ لأنَّ أحَدا مِن أهلِ الإسلامِ لا يُنكِرُ أنَّ الناسَ كُلَّهُم يَرجِعُونَ إلى القيامةِ: مَن هَلَكَ و مَن لم يَهلِكْ ، قولُهُ: «لا يَرجِعُونَ» أيضا عَنى في الرَّجعَةِ ، فأمّا إلى القِيامةِ فيَرجِعُونَ حتّى يَدخُلُوا النارَ .

امام باقر و امام صادق عليهما السلام ـ درباره آيه «و [اهل ]قريه اى را كه به هلاكت رسانده ايم محال است كه بازگشتى داشته باشند» ـ فرمودند : هر قومى كه خداوند با عذاب نابود كرده باشد، در هنگام رجعت، بر نمى گردند . اين آيه، بزرگترين دليل بر رجعت است ؛ زيرا هيچ مسلمانى منكر بازگشت همه مردم در قيامت نيست ، چه آنهايى كه با عذاب به هلاكت رسيده اند و چه آنهايى كه هلاك نشده باشند. پس ، مقصود از اين سخن خداوند متعال كه «بازگشتى ندارند» رجعت است . اما در قيامت، دوباره زنده مى شوند تا[به كيفر گناهان خود] به دوزخ روند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007145

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّ الرَّجعَةَ لَيست بعامَّةٍ ، و هِي خاصّةٌ لا يَرجِعُ إلاّ مَن مَحَضَ الإيمانَ مَحضا أو مَحَضَ الشِّركَ مَحضا .

امام صادق عليه السلام : رجعت، همگانى نيست بلكه خاص است و فقط كسانى به دنيا باز مى گردند كه مؤمن خالص يا مشرك محض باشند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007146

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ـ في قولِ اللّه ِ عزّ و جلّ : «وَ يَومَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجا» . ـ : لَيسَ أحَدٌ مِنَ المؤمنينَ قُتِلَ إلاّ سَيَرجِعُ حتّى يَمُوتَ ، و لا أحَدٌ مِنَ المؤمنينَ ماتَ إلاّ سَيَرجِعُ حتّى يُقتَلَ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «روزى كه از هر امّتى گروهى را محشور كنيم» ـ فرمود : هيچ يك از مؤمنان نيست كه كشته شده باشد مگر آن كه رجعت خواهد كرد ، تا [به مرگ طبيعى] بميرد و هيچ يك از مؤمنان نيست كه [به مرگ طبيعى ]مرده باشد جز آن كه رجعت خواهد كرد تا كشته شود .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21007148

نمایش منبع