احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

امام صادق عليه السلام :هيچ گرفتارى و گشايشى نيست، مگر اين كه خدا را در آن، خواست و قضا و آزمايشى است.

امام صادق عليه السلام :در امر و نهى خدا هيچ گرفتگى و گشايشى صورت نمى گيرد مگر از جانب خداوند عزّ و جلّ در آن آزمايش و قضايى است.

امام صادق عليه السلام :امير المؤمنين عليه السلام بيمار شد و گروهى به عيادت آن حضرت رفتند و عرض كردند: چگونه ايد اى امير المؤمنين؟ فرمود: بد. عرض كردند: سبحان اللّه ! چنين سخنى از چون شمايى؟! فرمود: خداوند متعال مى فرمايد: «و شما را با بد و خوب مى آزماييم» . خوبى، همان تندرستى و توانگرى است و بدى، همان بيمارى و نادارى. و اين هر دو براى آزمايش و امتحان است.

امام صادق عليه السلام :سخت ترين بلاها و آزمايشها را پيامبران از سر مى گذرانند، پس از آنها جانشينان و پيروانشان و سپس به ترتيب ، كسانى كه نزد خدا مقامى ارجمندتر دارند.

امام صادق عليه السلام :دنيا، زندان مؤمن است؛ كدام زندان است كه از آن خيرى رسد؟!

امام صادق عليه السلام :اهل حق تا بوده اند هميشه در سختى قرار داشته اند؛ اما بدانيد كه [دوره ]اين سختى، كوتاه است، ولى آسايشى طولانى [در پى] دارد .

امام صادق عليه السلام ـ در تفسير آيه «و در كتاب از اسماعيل ياد كن» ـ فرمود : خداوند قوم اسماعيل [بن حزقيل ]را بر او مسلّط كرد و آنها پوست سر و صورتش را كندند ··· اين اسماعيل ، آن اسماعيل پسر ابراهيم عليه السلام نيست.

امام صادق عليه السلام :پيش از شما مردمى بودند كه كشته مى شدند، سوخته مى شدند، با ارّه قطعه قطعه مى شدند و زمين با همه فراخى بر آنان تنگ مى گشت، ولى هيچ يك از اينها، آنان را از دين حق و عقيده شان، روي گردان نمى كرد. آنان نه ستمى كرده و نه آزارى رسانده بودند كه سزاوار اين كيفرها باشند، بلكه تنها بدين سبب از آنان انتقام مى كشيدند كه به خداى توانا و ستوده ايمان داشتند. از خدا بخواهيد كه درجات آنان را به شما عطا فرمايد. بر سختيها و گرفتاريهاى زمان خود صبورى ورزيد، تا به پاى تلاش آنها برسيد.

امام صادق عليه السلام ـ وقتى از ايشان پرسيده شد: آيا مؤمن به جذام و پيسى و امثال آن مبتلا مى شود؟ ـ فرمود : مگر بلا جز براى مؤمن نوشته شده است؟!

امام صادق عليه السلام ـ در تفسير همين آيه ـ فرمود : اگر خدا چنين مى كرد، هيچ كس ايمان نمى آورد. اما او در ميان مؤمنان، توانگر و تهيدست قرار داد و در ميان كافران نيز توانگر و تهيدست. آن گاه آنان را با امر و نهى و صبر و رضا بيازمود.