احادیث حضرت عیسی علیه السلام245 حدیث

عيسى عليه السلام : اى بنى اسرائيل! حتّى اگر شده با سينه خيز رفتن، خود را به مجالس علما و دانشمندان برسانيد؛ زيرا كه خداوند دل هاى مرده را با نور حكمت زنده مى كند، همان گونه كه زمينِ مرده را با باران تند زنده مى گرداند.

عيسى عليه السلام : اى بنى اسرائيل! كم گويى حكمت بزرگى است. پس خاموشى گزينيد كه آن آرامشى نيكو و مايه كم شدن وزر و بال و سبكبارى از گناهان است. باب دانش را محكم سازيد؛ زيرا كه باب آن شكيبايى است. همانا خداوند كسى را كه بيجا مى خندد و بيهوده مى گردد دشمن دارد و زمامدارى را كه چون چوپان از رعيّت خويش غافل نيست دوست مى دارد. پس در نهان از خدا شرم كنيد، همچنان كه آشكارا از مردم شرم مى داريد و بدانيد كه سخن حكيمانه گمشده مؤمن است. پس، پيش از آنكه از ميان برود، آن را دريابيد، و از بين رفتن آن به رفتن گويندگان آن است .

عيسى عليه السلام : اى دانشور! دانشمندان را به خاطر دانشى كه دارند بزرگ دار و ستيزه كردن با آنان را رها كن و نادانان را به سبب نادانيشان حقير شمار، اما از خودت مران، بلكه آنان را به خود نزديك گردان و علمشان بياموز.

عيسى عليه السلام : اى دانشور! بدان كه هر نعمتى كه از عهده شكرش برنيايى، چونان گناهى است كه از آن بازخواست مى شوى.

عيسى عليه السلام : اى دانشور! بدان كه هر گناهى كه از پس توبه اش برنيايى به منزله كيفرى است كه با آن مجازات مى شوى.

عيسى عليه السلام : اى دانشور! رنج و گرفتارى هايى در پيش است كه نمى دانى كى تو را فرا مى گيرند. پس پيش از آنكه ناگهان بر تو در رسند خود را براى آنها آماده كن.

عيسى عليه السلام : حقيقتا به شما مى گويم ، من به شما علم مى آموزم تا دانا شويد، علمتان نمى آموزم كه خودپسند شويد. شما هرگز به آنچه خواهيد نرسيد، مگر با ترك هوس هاى خود و به آنچه آرزو داريد دست نيابيد، مگر با شكيبايى بر آنچه ناخوش داريد.

عيسى عليه السلام : از نگاه [بد] بپرهيزيد كه آن بذر شهوت در دل ها مى افشاند و همين براى به گناه افكندن نگاه كننده بس است.

عيسى عليه السلام : خوشا كسى كه ديده خود را در دلش قرار دهد و دلش را در نگاه ديده اش جاى ندهد. به عيب هاى مردم چونان اربابان منگريد، بلكه به عيب هاى آنان با حالت غلامان بنگريد. مردم در حقيقت دو دسته اند: بلا زده و گرفتار، و بى بلا و آسوده از گرفتارى. پس به بلا زده رحم كنيد و بر عافيت، خدا را سپاس گوييد.

عيسى عليه السلام : اى بنى اسرائيل! از خدا شرم نمى كنيد؟! هر يك از شما نوشيدنى خود را گوارا نمى يابد، مگر آنگاه كه خاشاك از آن برگيرد، اما از اينكه لقمه حرامى به اندازه ماده فيلى ببلعد باكى ندارد! مگر نشنيده ايد كه در تورات به شما گفته شده است: صله ارحام كنيد و به خويشاوندانتان پاداش دهيد؟ و من به شما مى گويم: با كسى كه از شما بريده است، پيوند برقرار كنيد و به كسى كه از شما دريغ كرده است عطا كنيد و به آنكه به شما بدى كرده است، خوبى كنيد و به كسى كه شما را دشنام مى دهد، سلام گوييد و با كسى كه با شما خصومت مى ورزد، انصاف ورزيد و از كسى كه به شما ستم كرده است درگذريد، چنان كه دوست داريد از بد كردارى شما درگذرند، از گذشت خداوند نسبت به خودتان عبرت گيريد. آيا نمى بينيد كه آفتابِ خداوند بر نيك و بد شما مى تابد و بارانش بر نيكوكار و گنهكار شما مى بارد؟ اگر شما جز دوستدار خود را دوست نداشته باشيد و جز به آنكه به شما نيكى كرده است، نيكى نكنيد و جز به آنكه به شما عطا كرده است عطا نكنيد، پس چه فضيلتى بر ديگران داريد؟ نابخردان نيز، كه نه فضيلتى دارند و نه خرد و درايتى، اين كارها را مى كنند. اما اگر مى خواهيد دوستان و برگزيدگان خدا باشيد، به كسى كه بر شما بدى كرده است خوبى كنيد و از كسى كه به شما ستم كرده است درگذريد و به كسى كه از شما روى گردانده است، سلام كنيد؛ گفته مرا بشنويد و سفارشم را به گوش سپاريد و توصيه ام را به كار بنديد، تا دانايانى فهميده باشيد.