احادیث امام جواد علیه السلام166 حدیث

الإمامُ الجواد عليه السلام : مَن أصغى إلى ناطِقٍ فقَدعَبَدَهُ، فإن كانَ النّاطِقُ يُؤَدّي عَنِ اللّه ِ عَزَّوجلَّ فقَد عَبَدَ اللّه َ، وإن كانَ النّاطِقُ يُؤَدّي عنِ الشَّيطانِ فقَد عَبَدَ الشَّيطانَ .

امام جواد عليه السلام : هركه به گوينده اى گوش سپارد، او را بندگى كرده است؛ اگر آن گوينده از خداوند عز و جل بگويد شنونده خدا را عبادت كرده و اگر از طرف شيطان بگويد شيطان را عبادت كرده باشد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1203946

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : أفضَلُ العِبادَةِ الإخلاصُ .

امام جواد عليه السلام : برترين عبادت، اخلاص است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1203958

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : قَد عاداكَ مَن سَتَرَ عَنكَ الرُّشدَ اتِّباعا لِما تَهواهُ .

امام جواد عليه السلام : كسى كه به خاطر پيروى از دلخواه تو، راه درست را بر تو پنهان دارد، بيگمان با تو دشمنى كرده است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1204030

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : أهلُ المَعروفِ إلَى اصطِناعِه أحوَجُ مِن أهلِ الحاجَةِ إلَيهِ ؛ لأِنَّ لَهُم أجرَهُ وفَخرَهُ وذِكرَهُ ، فمَهما اصطَنَعَ الرَّجُلُ مِن مَعروفٍ فإنَّما يَبدأ فيهِ بِنَفسِهِ ، فلا يَطلُبَنَّ شُكرَ ما صَنَعَ إلى نَفسِهِ مِن غَيرِهِ .

امام جواد عليه السلام : نيكوكاران به نيكى كردن نيازمندترند تا كسانى كه به آن نيازمندند؛ زيرا پاداش و افتخار و نيكناميش از آنِ آنهاست. بنابراين، آدمى هر خوبى كه كند، نخست به خود كرده است. پس، نبايد به خاطر خوبيى كه به خود كرده از ديگران سپاسگزارى بخواهد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1204172

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : مَنِ استَحسَنَ قَبيحا كانَ شَريكا فيهِ .

امام جواد عليه السلام : هر كس كار زشتى را نيك شمارد، در آن كار شريك باشد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1204203

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن شَهِدَ أمرا فكَرِهَهُ كانَ كمَن غابَعَنهُ ، ومَن غابَ عَن أمرٍ فرَضِيَهُ كانَ كمَن شَهِدَهُ .

امام جواد عليه السلام : كسى كه شاهد كارى باشد و آن را ناخوش بدارد مانند كسى است كه شاهد آن نبوده است و كسى كه شاهد كارى نباشد اما به آن راضى باشد، مانند كسى است كه شاهد آن بوده است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1204204

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : الفَضائلُ أربَعةُ أجناسٍ :أحَدُها : الحِكمَةُ ، وقِوامُها في الفِكرَةِ ، والثاني : العِفَّةُ ، وقِوامُها في الشَّهوَةِ ، والثالثُ : القُوَّةُ ، وقِوامُها في الغَضَبِ ، والرابِعُ : العَدلُ ، وقِوامُهُ في اعتِدالِ قُوَى النفسِ .

امام جواد عليه السلام : فضيلتها چهار گونه اند: اول، حكمت كه جانمايه آن انديشه است. دوم، عفّت كه جانمايه اش شهوت است. سوم، قدرت كه جانمايه اش خشم است. چهارم، عدل كه قوام آن در اعتدال قواى نفسانى است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1205029

نمایش منبع

الإمامُ الجوادُ عليه السلام : القَصدُ إلَى اللّه ِ تعالى بالقُلوبِ أبلَغُ مِن إتعابِ الجَوارحِ بالأعمالِ .

امام جواد عليه السلام : ره سپردن به سوى خداوندمتعال با دلها، از به رنج افكندن اعضاى بدن با اعمال رساننده تر [به سر منزل مقصود ]است.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1205307

نمایش منبع

الإمام الجوادُ عليه السلام ـ لمّا سُئل عن المَوتِ ـ : هُوالنَّومُ الّذي يأتيكُم كُلَّ ليلَةٍ إلّا أنّهُ طويلٌ مُدَّتُهُ لا يُنتَبَهُ مِنهُ إلّا يَومَ القيامَةِ ، فمَن رأى في نَومِهِ من أصنافِ الفَرَحِ ما لا يُقادِرُ قَدرَهُ ، ومِن أصنافِ الأهوالِ ما لا يُقادِرُ قَدرَهُ ، فكيفَ حالُ فَرِحٍ في النَّومِ ووَجِلٍ فيهِ ؟ هذا هُو المَوتُ ، فاستَعِدُّوا لَهُ .

امام جواد عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از مرگ ـ فرمود: همان خوابى است كه هر شب به سراغ شما مى آيد، جز اينكه مدتش طولانى است و انسان از اين خواب بيدار نمى شود مگر در روز رستاخيز. پس ، مرده كسى است كه در خواب خود انواع شادى هاى بى شمار و انواع ترس و وحشت هايى كه قادر به شمارش آنها نيست مى بيند. حال [بنگر ]چگونه است حال آنكه در خواب شاد است و آنكه در آن دچار ترس و هراس است؟ اين است مرگ؛ پس خود را براى آن آماده سازيد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1205845

نمایش منبع

قرآن:
(وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ * وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ) .
(وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الأَخْيَارِ) .

«و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل را [ياد كن] كه همه از شكيبايان بودند. و آنان را در رحمت خود داخل نموديم؛ چرا كه ايشان از شايستگان بودند».

«و اسماعيل و يَسَع و ذوالكفل را ياد كن كه همه از نيكانند».

الإمامُ الجوادُ عليه السلام ـ لَمّا سَألَهُ عبدُ العَظيمِ الحَسَنيُّ عن ذي الكِفلِ ما اسمُهُ ؟ وهلَ كانَ مِن المُرسَلينَ ؟ ـ : بَعَثَ اللّه ُ تعالى جَلَّ ذِكرُهُ مِائةَ ألفِ نَبيٍّ وأربَعةً وعِشرينَ ألفَ نَبيٍّ ، المُرسَلونَ مِنهُم ثلاثُمِائةٍ وثلاثَةَ عَشَرَ رجُلاً ، وإنّ ذا الكِفلِ مِنهُم صلواتُ اللّه ِ علَيهِم . وكانَ بَعدَ سُليمانَ بنِ داوودَ عليه السلام ، وكانَ يَقضي بينَ النّاسِ كما كانَ يَقضي داوودُ ، ولَم يَغضَبْ إلّا للّه ِ عَزَّوجلَّ ، وكانَ اسمُهُ عُويديا ، وهُو الّذي ذَكرَهُ اللّه ُ تعالى جَلّت عظَمتُهُ في كِتابهِ حيثُ قالَ : «واذْكُرْ إسْماعيلَ واليَسَعَ وذا الكِفْلِ وكُلٌّ مِنَ الأخْيارِ» .

امام جواد عليه السلام ـ در پاسخ به عبدالعظيم حسنى كه پرسيد نام ذوالكفل چه بود و آيا از پيامبران مرسل بوده است يا نه؟ ـ فرمود : خداوند متعال يكصد و بيست و چهار هزار پيغمبر فرستاد كه سيصد و سيزده نفر آنان مرسل بودند و ذوالكفل يكى از آن مرسلين عليهم السلام مى باشد. او بعد از سليمان بن داوود عليه السلام مى زيست و در ميان مردم مانند داوود قضاوت مى كرد و جز براى خداوند عز و جل خشم نگرفت. نامش عويديا بود و او همان كسى است كه خداوند متعال در كتاب خود از وى نام برده است، آنجا كه مى فرمايد : «و ياد كن اسماعيل و يَسَع و ذوالكفل را كه همه از نيكانند».

مسیر این حدیث در کتابخانه : منتخب میزان الحکمه حدیث شماره : 1205990

نمایش منبع