احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله11014 حدیث

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت فردى را مى آورند و او را در پيشگاه خدا نگه مى دارند و كار نامه اش را به او مى دهند، اما حسنات خود را در آن نمى بيند. عرض مى كند : الهى! اين كار نامه من نيست! زيرا من در آن طاعات خود را نمى بينم! به او گفته مى شود : پروردگار تو نه خطا مى كند و نه فراموش. عمل تو به سبب غيبت كردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد ديگرى را مى آورند و كار نامه اش را به او مى دهند. در آن طاعت بسيارى را مشاهده مى كند. عرض مى كند : الهى! اين كار نامه من نيست! زيرا من اين طاعات را به جا نياورده ام! گفته مى شود : فلانى از تو غيبت كرد و من حسنات او را به تو دادم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كار نامه گشوده شده مرد را به او مى دهند و او عرض مى كند : پروردگارا! پس فلان و بهمان كارهاى نيكى كه كرده ام كجاست؟ در كار نامه ام نيستند. خداوند مى فرمايد : با غيبت كردن از مردم، آنها را نابود كردى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در ماه رمضان از مسلمانى غيبت كند، براى روزه اش مزدى دريافت نخواهد كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : غيبت آن است كه آنچه [از عيب] در كسى هست، پشت سر او بگويى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از كسى چيزى بگويد كه در وجود او هست، غيبتش كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : غيبت آن است كه از برادرت چيزى بگويى، كه خوش ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر چيزى كه خوش ندارى رو به روى برادرت بگويى، آن غيبت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه با مردم معامله كند و به آنان ستم نكند و با آنان سخن بگويد و دروغ نگويد و وعده شان دهد و خُلفِ وعده نكند، او از كسانى است كه مروّتش كامل و عدالتش آشكار است و برادرى كردن با او واجب و غيبت كردنش حرام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار نفرند كه غيبت كردن از آنها غيبت نيست : فاسقى كه فسق خود را آشكار مى سازد، پيشواى دروغگويى كه اگر خوبى كنى، سپاسگزارى نمى كند و اگر بدى كنى، نمى بخشد، كسانى كه از سر خنده و شوخى فحش مادر مى دهند و كسى كه از جماعت مسلمانان كناره گيرد و بر امّت من عيب گيرد و به روى آنها شمشير كشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه نفرند كه بدگويى از آنها غيبت نيست : كسى كه گناه خود را آشكارا كند، كسى كه در داورى (حكومت) بى عدالتى ورزد و كسى كه گفتارش خلاف كردارش باشد.